Bedriye G.
@Ebdg
Burası benim not defterim. Derdimi, üzüntümü ve yaşarsam sevincimi yazdığım..
-Gidiyorsun.
-Evet. Ama başka türlü.
-İnsan nasıl "başka türlü" gidebilirmiş?
-Seninle birlikte gidiyorum.
"İnsanların Tıpkı parmak izleri gibi izleri oluyordu hayatımızda. Esma'nın kapıya vuruşu, Ayşe'nin ayaklarını sürüyerek yürüyüşü yahut Mustafa'nın Derince iç çekişi. Hepsini bilirdim, hayatımın iziydi hepsi. Hem zaten insan eşinin evladının sesini nefesini adım atma hızını ahengini bilmez miydi?"
«Ne de saçma sapan şeyler anımsıyorum. Ama ben her zaman biraz saçmalardım, değil mi?»
Yüzümü yıkamaya, aynaya bakmaya, birileriyle konuşmaya, kahvemi yudumlamaya halim yok.
Çok yorgunum..