Yazar:
Aldous Huxley
Çevirmen:
Seniha Akar
Tahmini Okuma Süresi:
10 sa. 36 dk.
Sayfa Sayısı:
374
Basım Tarihi:
1983
Yayınevi:
Yol Yayınları
Orijinal Adı:
İsland
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Puan vermedi·374 syf.·
2019 4. kitabı
Bu adam gerçekten deli.
Günümüzde olsa 46 raporu verip elini kolunu bağlar tımarhaneye kapatırlar ya da zararsız diye halkın içine salarlar.
Adam insan kudretinin farkına varmış gibi görünüyor ve
Vurun beni ! Yeniden Okula gidip ders çalışsaydım daha iyiydi. Uzun ve karışık cümleler, teori üstüne teori. Yazarın fikrini anlamak için bir de yorumcu tutarsam tamam bu iş ! Kitabın yarısına
Yeni Cesur Dünya kitabında Huxley, bir karabasanı anlatmıştı, insanlığa bir karaütopya sunmuştu. Aradan yaklaşık 30 yıl geçtikten sonra yazdığı son kitabı Ada'da ise bir ütopya sunuyor. Bu ütopik ada Pala'da insanlar kendiyle ve doğayla barışık, uyguladıkları kendine özgü bir eğitimle çocuklarını eğitiyor, evlilik ve aile var ancak sınırsız baba ve kardeşle.
Mutluluk hapları burda da var içince uçabildikleri.
Ancak Huxley, orjinal bir ütopya sunmuyor çünkü tamamen Budizmi(Zen Budizmi) anlatıyor. Bahsettiği mutluluk adası sürekliliğini koruyabiliyor mu kitabın sonunda ortaya çıkıyor ancak okurken hep düşündüm bir ada oluştırsanız bile dünyayı bir adaya çevirebilecek misiniz. Yeryüzünün iktidar hırsıyla, mal mülk hırsıyla yanıp tutuşan kötü insanlarını tamamen eğitip yola getirebilecek misiniz? "Mutluluk içimizde" "ışığı görüyorum" nakaratlarıyla tüm insanlığı oyalayabilecek misiniz?
Materyalist batıda doğunun içkinci felsefesi her zaman ilgi çekici olmuştur. Huxley gibi (hatırlayalım Harari'nin, 20. yüzyıla 21 ders kitabı da sonunda aynı reçeteyi sunuyordu.) kimilerince kurtuluş reçetesi olarak da sunulmuştur. Ancak malesef "sol yanağına tokat atılırsa sağ yanağını da çevir" türünden barışçı bir din veya silah savaş nedir bilmeyen amerikan yerlileri de kötü insanları durdurabilmiş değildir.
Uzun uzun zen budizminin açıklaması niteliğindeki Kitap beni sarmadı malesef.
Kitap okuduğum ütopik eserler içinde çok önemli bir yere sahip olacak gibi duruyor. Uzun süre içinden çıkamayacağız bilim kurgu , ütopya bir eser olmasının dışında bolca kendi içinde felsefe yapan bir eser. Temelde hırsların, kişisel çıkarların, maddiyatın bir kenara atıldığı daha insancıl , manevi değerlerin ön planda olduğu, doğal ihtiyaçtan fazlasının kabul edilmediği bir dünya nasıl olurdu? ve bu dünyayı dış etkenlerden nasıl korunurdu? Sorularına cevap aranmaktadır.
"Bir yaşamı oluşturan anlaşılmaz değişim ve rastlantı ardışıklığını, birleşimleriyle insan yazgısını açıklanamaz, ama yine de doğaötesi bir amaçlılıkla biçimlendiren tüm güzellik, acı ve
AdaÜtopya
Ada kitabın'da
Huxley İnsan mutluluğunu doğum öncesinden başlayarak adım adım örgütleyebileceğini anlatır ve ilke üzerine kurulmuş bir yeni dünya devleti sunar.
Bu güzel Ada 'da toplumun bireyleri, mutluluğa bilimsel bir güdümle koşullanmış değildir .
Mutluluğun, alabildiğine özgürlüğe dayandığı, gerçek ve güzel dünyadır Ada .
Bu müthiş eserde,mükemmel bir ütopya, içerisinde bilim kurgu ve felsefe ile bir çok farklı soruya çözüm arayan, irdeleyen, düşündüren insan olma özelliği ve insanın öz varlık bilincinden aydınlanma ve yaşama felsefesine kadar bir çok konuya ele alan bu harika roman da , bir an orada olmayı diletirecektir okura.
Favori kitabım oldu diyebilirim.
Kesinlikle tavsiye kitabım.
Ada
Yazarların en bilinen kitapları, bazen "en iyi" kitapları olmayabiliyor. Aldous Huxley de onlardan biri bana kalırsa. Yazarın adı işitildi mi, akıllara "Cesur Yeni Dünya"sı gelir hemen. Yüzyılın en iyi distopyalarından, diye de yapıştırılır. Öyle mi? Kuşku yok. Ama yazarın "Ada"sı, bir distopya değil de ütopya sunan bu romanı, ötekini aşar nitelikte.
Pala nam bir adadayız. Ada hakkında çok az şey bilinmekte. Bir gazeteci, adayı açıldığı yelkenlisiyle yakın markaja almak isterken yelkenli batar ve yaralı olarak adaya ulaşır. Adadakilerin iyi niyetli tutumları neticesinde iyileşir ve bu ada hakkında anlatılanlara bizzat tanıklık eder. Burası daha önce bildiği hiçbir yere benzememektedir. Buada kaldığı sürede hayata dair tüm eski düşünceleri de adalıların konuşmalarıyla birer birer değişecektir..
En sevdiğim kitaplardan.. Okuyun..
Aldous Huxley – Ada
Huxley’in Ada’sı, ütopya ile gerçekliğin sınırlarını sorgulatan bir kitap. Yazar, modern dünyanın hızına ve hırsına karşı doğayla, bilinçle ve insan ruhunun derinliğiyle örülü bir ada düşlüyor. Aslında anlattığı sadece bir ada değil; “başka türlü yaşayabilmenin” mümkün olduğuna dair bir ihtimal. Kitap boyunca insanı hem düşündüren hem de kendine döndüren bir ayna var. Özellikle meditasyon üzerinde çok durulmuş. Altını çizdiğim, düşündüren, felsefi boyutu olan cümlelerde vardı, zaman zaman uzatılmış, sanki başka biri yazmış duygusu uyandıran, akmayan cümlelerde vardı. O kısımlar biraz kitaptan kopuslara sebep oluyor.....
Günün sonunda okudukça fark ediyorsun ki asıl mesele bir adada yaşamak değil; içimizde o adayı kurabilmek…
Bu kitap, bize başka bir dünyanın mümkün olduğunu hatırlatıyor.
Huxley, kaybolmuş insanlığa bir ada sunuyor; huzurun, bilincin ve hakikatin adasını.
Asıl soru şu: Biz o adayı dışarıda mı arayacağız, yoksa içimizde mi kuracağız?
Sonunu beğenmesem de geneli doyurucu idiÜtopya-Distopya
Yazarın 1962 yılında yayımlanan bu son kitabı için 
Otomatik Portakal yazarı 
Anthony Burgess en iyi modern romanlar arasında demiş. 
Ada distopyanın başyapıtlarından 
Cesur Yeni Dünya'nin ütopik ikizi olarak sunuluyor. Ama nasıl bir ütopya tartışılır. Doğu felsefesi, budizm, mistik yaklaşımlarla süregelen bir toplum kapitalizmin dip komşusuyken modern dünyadan ne kadar koruyabilir kendini. Üzerinde konuşacak, tartışacak çok şey olan okunası bir eser olduğu görüşündeyim.
ADA ️ALDOUS HUXLEY
"Ada", Huxley'in ölmeden önce yazdığı son kitabı. Yazar, "Ada" da Pala halkının modern emperyalist dünya ile mücadelesini ele almış. Kitabın
Yazar Hakkında
Aldous HuxleyYazar · 25 kitap
Aldous Huxley; (d. 26 Temmuz 1894, Godalming, Surrey, İngiltere – ö. 22 Kasım 1963, Los Angeles, ABD), İngiliz yazar ve eleştirmen. Zarif ve yergili üslubuyla tanınmış, son dönemlerinde Doğu düşüncesine ve mistisizme yönelmiştir.
Birçok ünlü bilim adamı ve sanatçı yetiştirmiş olan Huxley ailesinden geliyordu. 1908-11 arasında Oxford’daki Eton College’da okudu. Gözlerindeki bir rahatsızlık yüzünden kör olma tehlikesiyle karşılaşınca öğrenimine ara vermek zorunda kaldı. Sonradan Balliol College’ı bitirdi (1915). Daha 17 yaşındayken oldukça uzun bir roman yazmıştı; ama bu yapıtı hiç yayımlanmadı. I. Dünya Savaşı sırasında çeşitli gazete ve dergilerde çalışan Huxley, 1919’da Belçikalı Maria Nys’le evlendi. 1923-30 arasında ailesiyle birlikte İtalya’da yaşadı. Edebi inceliğini ve zekâsını olduğu kadar, insan ilişkilerine duyduğu ilgiyi de ortaya koyan Antic Hay (1923) ve Point Counter Point (1928; Ses Sese Karşı, 1961-62, 2 cilt, 1978) gibi ilk romanlarıyla başarı kazandı. Ses Sese Karşı’ nın kahramanını, İtalya’da dost olduğu D.H. Lawrence’tan esinlenerek yaratmıştı. Brave New World’de ise (1932; Yeni Dünya, 1945/Cesur Yeni Dünya, 1989), hiçbir bireyin bilimsel denetim ve koşullanmadan kaçamadığı gelecekteki bir dünyayı anlattı. Teknolojinin iktidarına karşı bir uyan niteliğindeki yapıt, karşı ütopya türünün de klasiklerinden sayılır.
1937’de ABD’ye yerleşen Huxley, roman ve denemelerinin yanı sıra Hollywood’da senaryo çalışmaları yaptı. Karısının ölümünden sonra 1956’da İtalyan kemancı Laura Aschera’yla evlendi. Bu dönem yapıtlarında, 1960’ların gençlik altkültürlerine de esin sağlayacak bazı temalar ağırlık kazandı; The Doors of Perception’da (1954; Sezgi Kapıları, 1975) halüsinojen ilaçlarla giriştiği denemeleri anlattı, Island’da (1962; Ada, 1983) algı uyarıcı ilaçlarla zenginleştirilmiş Doğu mistisizmi ile Batı bilimine dayanan bir ütopya yarattı. Deneme ve incelemelerini ise Collected Essays (1958; Denemeler, 1976), Literature and Science (1963; Edebiyat ve Bilim), The Politics of Ecology (1963; Ekoloji Politikası) gibi kitaplarda topladı.
Huxley’nin öteki yapıtları arasında The Defeat of Youth (1918; Gençliğin Yenilgisi), Limbo (1920), Crome Yellow (1921; Krom Sarısı), Jesting Pilate (1926; Şakacı Pilate), Eyeless in Gaza (1936; Gazze’deki Kör), After Many a Summer Dies the Swan (1940; Nice Yazlardan Sonra, 1946), Grey Eminence (1941; Gölge Makam), The Perennial Philosophy (1946; Sonsuz Felsefe), Ape and Essence (1949; Maymun ve Öz) yer alır.
