Nesibe Öztrk
@Ebise
Bir çay doldur, kitab seç ve dünyayı sessize al.
Ey yaşamak!
Geçip gidiyorsun içimizden
Uykuların durağında dinlenip yeniden akıyorsun
Fani bir bedenin şahitliğinde hayatı yaşıyorsun
Harp meydanıdır bu, Adem’den miras…
Yağmur misali bela ve imtihan,
Kafasına düşen her damladan nasibini alır insan…
Kimi kavgada galipsin,
Kimisinde mağlup
İsterse yerle yeksan olsun bu vücut
Kalkmak ve ilerlemek, payına düşen senin…
Mücadelenin tam ortasındasın,
Çağın en zorlu hengamesinde başlıyor hayatta kalışın…
Son kale düşene dek bitmez cehaletle savaşın…
Ya varsın ya yok,
Ya ölüsün ya da diri…
Musalla taşına kalmadan uykun,
Gözlerinde parlamalı şehadeti ufkun…
Geriden gelmesin içinizden her biri,
Ezelden ebede direniştir bu topyekûn…
Yaşamak şimdi dilimizde son kurşun…
Namlunun ucunda dünyanın bütün birikmiş kiri,
Eğilirse orda başlar,
İşte bu son rükûn…
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bir köy muhtarsız olmaz, bir iğne ustasız olmaz, sahipsiz olamaz, bir harf katipsiz olamaz; biliyorsun. Nasıl oluyor ki, nihayet derecede muntazam (son derece düzenli) şu memleket hakimsiz olur?
Şiir sevenler için cok güzel bir kitap, okuduğumda bittmesini istemediğim bir kitapdı.
İyi okumalar...
Bilmiyorum hiç dünyα çαmurunα bαttınız mı iyice αmα
Bir gün
Yαni bugün
Öyle bαtmıştım ki
Ve en sevdiğim şαrkının bitmesine öyle bir 4 dαkikα vαrdı
Son nefeslerini verirken kelimeler,
Şiirimin çırpınışı bαnα kendimi hαtırlαtıyordu.
Bu sefer gerçekten iyice bαtmıştım.
Öyle bir değişti ki hαyαtım 4 senede
Bu 4 dαkikαdα öyle yoğunlαştı ki kelimeler
Dilimde, gözlerimde ve tαm içimde.
Ölmenin ne olduğunu bilsem en iyi çözümdü belki de...
Biri de çıksın;
‘Ben bir ömür çαyını demlerim,
Derdini dinlerim,
Duαlαrımα seni de eklerim.’ desin.
