Şöyle bir 11 yaşımı hayal etmeye çalışıyorum da fındık kabuğunu doldurmayacak şeyler için ne kadar da yıpratıyormuşum kendimi onu anlıyorum. Ne kadar da önemsiz şeylermiş meğer tüm o beni ağlatan sebepler.. Daha önce hiç 12 yıl önceki Ebru'nun dertlerini düşünmek gelmemişti aklıma taaa ki Melody'nin hikayesini okuyana kadar..
Melody.. Ne desem bilemiyorum. Uzun zamandır hiç kalbimi bu denli kıran bir kitap okumamıştım. Küçücük bir çocuğun bu kadar zor bir imtihan karşısında nasıl bu kadar metanetli olabileceğini idrak edemiyorum. 23 yaşındayım ve bu kadar ağır bir sınavdan geçmedim hiç (çok şükür) Böyle bir durumla karşılaşsam ne yaparım, nasıl altından kalkarım hiç bilmiyorum.. Ama o küçük kız bunun üstesinden gelmeyi çok iyi biliyor. O tanıdığım en güçlü, zeki ve hayat dolu kız.
Ben Winx'li çantayla Barbie'li çanta arasında kalıp 'hangisini almalıyım?' diye düşünürken; o "Melody seçme şansın olsaydı konuşabilmeyi mi isterdin yoksa yürüyebilmeyi mi?" (sayfa, 46) sorusunun muhatabı oluyor.
Ben, babamın işlerinin yoğunluğu sebebiyle katılamadığı müsamereme üzülürken o "sadece bir kez olsun kardeşime sarılabilmek ve babama onu sevdiğimi söyleyebilmek isterdim." (sayfa, 217) diyor..
Böyleyiz işte.. kaybetmeden hiçbir şeyin değerini bilemiyoruz. Makinelere ihtiyaç duymadan nefes alabiliyoruz mesela, kimsenin bize yemek yedirmesine de gerek yok çok şükür sağlıklıyız kendi yemeğimizi kendimiz yiyebiliyoruz, ya da her ne kadar pek başvurmasak da teşekkür edip, seni seviyorum da diyebiliyoruz. Peki neden bunların farkına varamıyoruz? İlla kaybetmek mi gerekiyor bir şeylerin kıymetini anlamak için?
Melody adeta bize "bi silkelen ve kendine gel. Nelere sahip olduğunun farkına var" diyor. Bu güçlü kızın söylediklerine kulak vermeliyiz. Çünkü "Şimdiye kadar tek kelime
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Herkes kendisini ifade etmek için kelimeleri kullanıyordu. Ben hariç. Ve eminim ki tüm bu insanlar kelimelerin gücünün farkında değildi. Oysa ben farkındaydım..