Bir sabah tüm hasta çocuklar, sağlıkla uyansın Allah'ım..1000Kitap
Şöyle bir 11 yaşımı hayal etmeye çalışıyorum da fındık kabuğunu doldurmayacak şeyler için ne kadar da yıpratıyormuşum kendimi onu anlıyorum. Ne kadar da önemsiz şeylermiş meğer tüm o beni ağlatan sebepler.. Daha önce hiç 12 yıl önceki Ebru'nun dertlerini düşünmek gelmemişti aklıma taaa ki Melody'nin hikayesini okuyana kadar..
Melody.. Ne desem bilemiyorum. Uzun zamandır hiç kalbimi bu denli kıran bir kitap okumamıştım. Küçücük bir çocuğun bu kadar zor bir imtihan karşısında nasıl bu kadar metanetli olabileceğini idrak edemiyorum. 23 yaşındayım ve bu kadar ağır bir sınavdan geçmedim hiç (çok şükür) Böyle bir durumla karşılaşsam ne yaparım, nasıl altından kalkarım hiç bilmiyorum.. Ama o küçük kız bunun üstesinden gelmeyi çok iyi biliyor. O tanıdığım en güçlü, zeki ve hayat dolu kız.
Ben Winx'li çantayla Barbie'li çanta arasında kalıp 'hangisini almalıyım?' diye düşünürken; o "Melody seçme şansın olsaydı konuşabilmeyi mi isterdin yoksa yürüyebilmeyi mi?" (sayfa, 46) sorusunun muhatabı oluyor.
Ben, babamın işlerinin yoğunluğu sebebiyle katılamadığı müsamereme üzülürken o "sadece bir kez olsun kardeşime sarılabilmek ve babama onu sevdiğimi söyleyebilmek isterdim." (sayfa, 217) diyor..
Böyleyiz işte.. kaybetmeden hiçbir şeyin değerini bilemiyoruz. Makinelere ihtiyaç duymadan nefes alabiliyoruz mesela, kimsenin bize yemek yedirmesine de gerek yok çok şükür sağlıklıyız kendi yemeğimizi kendimiz yiyebiliyoruz, ya da her ne kadar pek başvurmasak da teşekkür edip, seni seviyorum da diyebiliyoruz. Peki neden bunların farkına varamıyoruz? İlla kaybetmek mi gerekiyor bir şeylerin kıymetini anlamak için?
Melody adeta bize "bi silkelen ve kendine gel. Nelere sahip olduğunun farkına var" diyor. Bu güçlü kızın söylediklerine kulak vermeliyiz. Çünkü "Şimdiye kadar tek kelime
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Güzel bir bayram önerisi :)1000Kitap
Shakespeare'den okuduğum ilk eser oldu Macbeth.. Okumak için sabırsızlandığım ama benim için en doğru zamanı beklediğim için bugüne bıraktığım bir yazardı. Okumayı çok istiyordum çünkü onlarca tiyatroya gitmeme rağmen bir türlü tiyatroyla barışamamıştı yıldızımız taaa ki Shakespeare'in Bir yaz gecesi rüyası'na gidene kadar. O zamana kadar izlediğim tüm tiyatroların ne kadar da amatörce olduğunu ve aslında tiyatroyu ne kadar sevdiğimi o gün anladım. Evet bunda oyuncuların ve izlediğim şahane sahnenin de etkisi yadsınamaz ama beni en çok etkileyen Shakespeare'in o şairane üslubuydu.. Oyuncuların söylediği repliklerden sonra birkaç saniye bekleyip o cümlenin derinliğini anlamaya çalışmak, zihnimi zorlamak harikaydı. Kitap boyunca da hissede hissede, içine girerek okudum tüm satırları. Aynı lezzeti kitapta da aldım.
Macbeth'e gelecek olursak; kitaba başladığınızda o dönemin tiyatro dünyasına ışık tutan, gayet bilgilendirici bir giriş bölümü karşılıyor sizi. Çoğu kişinin sıkılarak o bölümü atlayabileceğini düşünüyorum ama kesinlikle okunmaya değer, sakın atlamayın bence. Çok faydalıydı. Bi 45-50 sayfa kadar olan bu bölümden sonra önsöz devamında da Macbeth başlıyor.
Macbeth; makam, mevki, yükselme arzusu ve güç sahibi olma hırsının kişiyi nerelere götüreceği, neye dönüştüreceğini konu alan bir tiyatro. Macbeth, Başlarda kafasında filizlenen o ilk fikri harekete geçirmeye ne kadar çekimser yaklaşırken yükselme hırsının gözünü kör etmesiyle başlıyor eylemlerini hayata geçirmeye. Ve bir çığ gibi büyüyor kötülükleri hemde artık vicdanını rahatsız etmeden.. Şu satırlarla dile getiriyor onu bu cinayetlere iten gücün politik hırs olduğunu:
"Sebep yok onu öldürmem için,
Beni mahmuzlayan tek şey, kendi yükselme hırsım." Ve devam ediyor eylemlerine:
"Öylesine kan içinde
~AŞKIN EV HALİ KİTAP YORUMU~İlişkiler
Aşkın ev hali, iki yazarın kaleme alarak oluşturduğu bir kitap. 'Cennetim olur musun?' ve 'sozsuza dek aşk' adlı iki bölümden oluşuyor. Ahmet Bey kitabın başında, önsözünde kitabı iki farklı bakış açısıyla, duygu ve mantık olarak ikiye ayırarak ele aldıklarını yazmış. Ben Ahmet Bey'in yazdığı, mantık kısmını ele alan 'sonsuza dek aşk' bölümünü severek okudum. Bence gayet akıcı, yalın ve eğiticiydi. Ama ne yazık ki aynı şeyi Gülseren Hanımın yazdığı, duyguların ele alındığı kısım için söyleyemiyorum. O bölümü hiç sevemedim. Yazarımız kurgu bir aile oluşturmaya çalışmış ve bu aile üzerinden konuları ele almış. Ama bu aile bana çok ütopik geldi. Duygular bana pek geçmedi açıkçası. 'Ve senin dilinden' kısımları çok tekrara düşmüşlük havası verdi bana. Adeta pembe kısmı iki kere okumuşum gibi oldu. Kaç kere yarıda bırakmayı düşündüm de 'neyse Ebru az daha dayan' diye öğüt verdim kendime.
Şayet pembe kısım olmayıp sadece mavi kısım olsaydı kitabı daha çok severdim. Keşke sadece 'sonsuza dek aşk' kısmı olsaydı. O zaman sevdiklerime önerebileceğim bir kitap olurdu. Şimdi bu kitapla ilgili 'eee kitap nasıldı?' sorusunu soran bir arkadaşım olursa malesef 'ille de okuyacaksan mavi kısmı oku, pembeye gerek yok' derim..
~Hakk'a Adanmış Gençlik Kitap Yorumu~Din
Hakk'a adanmış gençlik, genç nesil için klavuz niteliğinde bir kitap. Birkaç ana başlık altında toplanmış, gençlikle ilgili farklı konuların ele alındığı faydalı bir eser. Yazar, gençliğimizi nerede, nasıl geçirmemiz gerektiğini, neleri yapıp, neleri yapmaktan imtina etmemiz gerektiğini sade, yalın bir dille, sıkmadan kısaca anlatmıştır. Anlatırken yazılarını çeşitli âyet, hadis, ve Allah'ın salih kullarının sözleriyle desteklemiştir. Bir başlangıç kitabı olarak kesinlikle okunabilir. Kendi adıma şunu söyleyebilirim ki (normal hayatımda da eksiklerimin farkında olup, yanlış yaptığım noktaları bilip, nefsime dur diyemesemde) dini içerikli bir kitap okuduğumda ya da sohbet dinlediğimde bende, kendime bir çeki düzen verme isteği oluşuyor. Çoğu kişi içinde böyle olacağını düşünüyorum. Bu yüzden de kitapta yazılan çoğu şeyi bilsekde bi silkelenmek için böyle faydalı eserler okunması gerektiğini düşünüyorum. Okurken de sıkılacağınızı pek sanmıyorum. Şimdiden keyifli okumalar..
~HAYATIN MUCİZELERİ KİTAP YORUMU~1000Kitap
Stefan Zweig; okumaktan çok keyif aldığım, en az 15 kitabını okuduğum bir yazardır. Yazım dilini, betimlemelerini, olay örgüsünün güçlü oluşunu ve karakterlerini oluştururken yaptığı psikolojik tahlillerini çok seviyorum. Okuru; içine çekip, kitabı bitirene kadar elinden bırakamaz hale getiriyor. Ama Hayatın mucizeleri kitabını okurken o içinden çıkılamaz girdaba girmem çok uzun zaman aldı. Evet sonlarına doğru diğer kitaplarında olduğu gibi çok büyük keyif aldım ama o noktaya gelene kadar çok sıkıldım. Bunun sebebinin yazarın kitabı, diyaloglara daha az yer vererek ve daha çok psikolojik tahlile dayalı olarak kaleme alması olduğunu düşünüyorum. Diğer incelemelere de şöyle bir göz attığımda çoğu kişinin genel bir karamsarlık havası sezdiğini gördüm. Yorumlara baktığımda, kitabı seven de sevmeyen de çok. Bu yüzden sizin bu kitabı nasıl bulacağınızı bilemiyorum. Ama bence Stefan Zweig hatrına bu kitaba bir şans verilmeli :)