İlk kitap olan Ateşin Vaadi'ni her ne kadar severek okumuş olsam da üzülerek söylüyorum ki ikinci kitap benim için tam bir hayal kırıklığı oldu. Griffin ve Cat'in duygularını neredeyse hiç hissedemedim ve sürekli +18 sahneler olması biraz rahatsız edici geldi. Onun dışında Cat'in sürekli kendini öne atıp bunun sonucunda diğerleri zarar gördüğünde "hepsi benim suçum" demesi olayının sürekli tekrarlanması da beni karakterden soğuttu. Kitapta severek okuduğum sahneler sadece dövüş sahneleri oldu özellikle Agon Oyunları sahneleri
Ateşin Nefesi
"Kimse karanlığı görmüyor ancak yine de o her yerde. Bir evren dolusu karanlıkla çevriliyiz. O bizden önce de vardı, bizden çok sonra da var olmaya devam edecek. Yıldızlar bile değişir ve sonra ölürler ama karanlık daima orada olur."