Burak
@Edebihitap
Saygı, korkmak ve çekinmek değildir. Sözcüğün kökenine göre bir insanı, olduğu gibi görebilme yetisini, onu özgün bireyselliği içinde fark edebilmeyi belirtmektedir. Saygı, diğer kişinin olduğu gibi büyüyüp gelişmesine duyulan ilgi anlamına gelir. Böylece saygı, sömürünün yokluğunun kanıtıdır.
Haset, kıskançlık, hırs, her çeşit açlık; bunların tümü tutkudur. Sevmek ise zorlama olmadan sadece özgür olunduğunda yaşanabilen, insan gücünü somutlayan bir eylemdir.
Sevgi olmadan insanlık bir gün için bile var olamaz. Ne var ki, insanlar arası birliği başarmaya ''sevgi'' adını verdiğimiz zaman kendimizi bir dolu güçlüğün içinde buluveririz