“Ben biraz leylaktan ibaretim;
içimde mor akşamlar açar onun izi.
Ve leylağa dair ne varsa, kokusundan hüznüne kadar,
hep kalbimde taşırım…
çünkü o, ruhumun en narin çiçeği. 🪻”
Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı şekilde fakat her şeyden habersiz yaşayıp gidecektim. Sen bana, dünyada başka türlü bir hayatın da mevcut olduğunu, benim bir ruhum bulunduğunu öğrettin.