“Ben biraz leylaktan ibaretim;
içimde mor akşamlar açar onun izi.
Ve leylağa dair ne varsa, kokusundan hüznüne kadar,
hep kalbimde taşırım…
çünkü o, ruhumun en narin çiçeği. 🪻”
Aslında başka bir insana zarar vermek, çoğu zaman insana kendisini kötü hissettiren bir durum. O halde kötülüğü işleyen kişi hemen kendisine bir bahane, bir mazeret üretiyor. Böylece yaptıklarının kabul edilebilir olduğunu düşünüp nahoş duygulardan uzaklaşmak istiyor.