Dilek Uçar
@Ediloks
115 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Kebabı utana utana yediler. Sanki dükkandaki insanların hepsi durmuş, onlara bakıyordu.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"İnsanlar yok oluyor, yok oluşlarına alışmışlar, aralarında yok oluşa özgü, çocukların ölümü, kadınların insanüstü çalışması, herkes için, özellikle de yaşlılar için yetersiz beslenme gibi yaşam biçimleri oluşmuş. Halk öyle yavaş yvaş bu hale düşmüş ki, kendisi de bu korkunç durumu görmez, ondan yakınmaz olmuş. Bundan dolayı da biz, bu durumu doğal sayıyor ve zaten olması gereken de bu diye düşünüyoruz. "
Genel olarak hırsız, katil, casus, fahişe gibi insanların kendi mesleklerini kötü kabul edip utanmaları gerektiği düşünülür. Oysa kesinlikle tam tersi olur. Yazgıları, günah ve yanlışlarıyla malum duruma düşen insanlar, sanki bu durumda hiç bir yanlışlık yokmuş, iyi ve saygın bir durumdalarmış gibi bir görüşe kapılırlar. Bu görüşü desteklemek için de içgüdüsel olarak, yaşamla ve içindeki konumları ile ilgili edindikleri anlayışı kabul eden bir çevreye tutunurlar. Bu durum konu el çabukluğuyla övünen hırsızlara, ahlaksızlıklarıyla fahişelere, acımasızlıklarıyla katillere gelince bizi şaşırtıyor. Ancak bunun bizi şaşırtmasının tek nedeni, bu insanların çevrelerinin sınırlı olması ve en önemlisi de, bizim bu çevrenin dışında kalmamızdır. Peki aynı olgun servetiyle övünen, aslında yaptıkları soygunculuk olan zenginlerin, zaferleriyle övünen, aslında yaptıkları cinayet olan komutanların, güçleriyle övünen, aslında yaptıkları zorbalık olan iktidar sahiplerinin arasında yok mu? Biz bu insanlarda kendilerini haklı gösteren, yaşam, iyilik ve kötülük anlayışlarında bir sapıklık görmüyoruz, bunun nedeni de yalnızca, böyle sapık bir anlayışa sahip insan çevresinin çok olması ve bizim de aslında o çevreye ait olmamız.