Kendinden ümidini kesme.
Sabahın seheri belki bir diriliş
İnce bir kıl üzerinde
Dönüşü olmayan bir gidiş.
Sular seller gibi ezberledim gölgeni
Korku asrını, yaftalanmış hakikati
Öle öle yaşayıp
Diri diri gömülenleri.
Bohçanda ne var kokuyor buram buram
Ruhun solmuş, uzat başını uyan
Hatırla gecenin karanlığını
İçimde bir yanık, asi bir duman.
Boynumda zincir elimde kilit
Başımın üstünde toprak üstüne toprak
Çiçekler günahlarıma şahit
Bilmem ne zaman gelecek vakit.
“SAHAF”
Uzun zamandır kitap almıyor ve elimdeki kitapları da okumuyorum. Hayat çok yoğun. Bu durum fikirlerimi bile yavaş yavaş durdurma noktasına geldi. Artık pek düşünmediğimi fark ediyorum. Kendimi kaybediyor ve ben olmaktan çıkıyorum. Bunu farkına varmış olmam bu durumdan sıyrılmam için bir başlangıç…
Eşim sadece tek bir sınava 8 sene çalışmanın tükenmişliğini ve yorgunluğunu omuzlarına alarak atandı arkadaşlar. Çok mutluyuz. Allah bekleyen herkese nasip etsin 🙏🏻
Gözyaşının hiçbir faydası olmadığını anlamak için, Yahudilerin Kudüs'te yüzlerce yıldan beri her cumartesi günü başlarını dayayıp ağladıkları duvarı ziyaret ediniz: Yüzlerce yıllık gözyaşı, bu ağlama duvarını bir santim aşındırmamıştır.