Münferit
@Edoy
Ne kadar kolay yalan söyleyip aldatabildiğimi görünce aklımın aşk gibi asil bir duyguyu kaldıramayacak kadar ikiyüzlü olduğunu anladım.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hiçbir insanın tamamen dürüst olamayacağını bilecek kadar tanıyordum kendimi. Yine de bir yüz bulmaya çalıştım onlarca insan arasında...
"Hiçbir şey yok! Hiçbir şey yok. Hiçbir şey yok..."
Bitkilerin hayatının insanlarınkinden çok daha ilginç olduğuna eminim. En azından, onlarda karakter denilen işe yaramaz bölüm yoktur! Dolayısıyla birbirinden nefret etmeleri için de bir neden bulamıyorlardır.
Daha anlayamamıştı sonunda ölüm olan bir hayatta mutlu son olmasının mantığı aykırı olduğunu. Ölüm mutlu bir son olamazdı. Kimse için. Ama yine de insanlar, kendilerini kandırmak için hayatlarını dönemlere bölüyorlar ve ancak o dönemlere mutlu sonlara uydurabiliyorlardı. Oysa hayat, her bölümünde aykırı bir hikayenin döndüğü neşeli bir dizi değil, sonunda herkesin öldüğü ve katilin bulunamadığı sıkıcı bir filmdi...