Esengül
@Eesengull
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Ben zannediyordum ki, ömürlerimizin teknesini istediğimiz sahile götürmek için yalnız onun dümenini ele almak kâfidir... Şimdi anlıyorum ki, değilmiş... Yollar, görünmez kayalarla doluymuş... Onlara çarpmamak lazımmış... Daha fenası gizli cereyanlar varmış ki, insan onlara kapıldığı zaman yolun değiştiğini, gittikçe uzaklaştığını fark edemezmiş... Ta kendisini başka sahillere düşmüş görünceye kadar...
Huzurunu yaşadığı günde bulamayan insana kurtuluş yoktu.
Huzurunu yaşadığı günde bulamayan insana kurtuluş yoktu.
