Esengül
@Eesengull
Şu anda okuduğu kitap
Çok kısa bir hikaye olmasına rağmen, anlattıkları ve zihnimde bıraktığı izler gayet güzeldi.
Klasik Zweig hikayelerinden bir tanesi. Herkesin severek okuyacağını düşünüyorum.
Reklam
Guy de Maupassant’ın okuduğum ilk kitabı olan Ay Işığı, 14 farklı öyküden oluşuyor.
Her öyküyü ayrı ayrı sevdim ve bu öykülerde birbirlerini tekrar etmeyen konular detaylı ve akıcı bir şekilde aktarılıyor. Kitabı okurken
farklı farklı insanlar tanıyor, her birinin içinde yer alan iyiyi ve kötüyü keşfediyorsunuz.
Söz konusu öykülerin her biri insanda farklı duygular yaratıyor. Bazı öyküler sizi duygulandırıyor bazıları ise sinir uçlarınıza dokunuyor. Ancak sizde yarattığı etki ne olursa olsun her öykünün sonunda mutlaka bir ders çıkarıyorsunuz.
Uzun lafın kısası, öykü okuyucuları için kesinlikle önerebileceğim bir kitap…
Herkese iyi okumalar.
Guy de Maupassant
Guy de Maupassant
Babaya Mektup1000Kitap
Canım Kafka,
Meğer insanın ruhuna dokunan bütün eserlerinde babasından izler taşıyormuş.
Kafka bu eserinde babasına kendisi üzerindeki etkilerini bir mektupla ifade ederken dahi babasından çekiniyor, ona saygısızlık yapmamak adına kelimelerini özenle seçiyor. Ayrıca Franz Kafka’nım Herman Kafka’yı her şeyin ölçüsü olarak gördüğünü bu durumda hayatında aldığı kararlarda ya da gerçekleştirdiği eylemlerde babasının fikirlerinden tamamen bağımsız olarak hareket edemediğini anlıyoruz.
Kafka babasının baskısını hayatının her anında hissetmiş bu durum onun hayata karşı duruşunu da de bir hayli olumsuz etkilemiştir.
Kitabın adından dahi Kafka ile babası arasındaki soğukluğu hissediyorsunuz. Neden “Babama Mektup” değil de “Babaya Mektup” ? İnsan babasını sahiplenmez mi ?
Bu arada daha önce Kafka okumadıysanız Kafka’nın iç dünyasını daha iyi yorumlayabilmek adına öncelikle bu kitabı okumanız gerektiği söyleniyor. Ben daha önce Dava ve Dönüşüm eserlerini okumuştum. Bu iki eserde de yer alan kasvetin Kafka’ya babası ile arasındaki ilişkiden miras kaldığını işbu eserini okuyunca anladım. Genel anlamda beğendiğimi söyleyebilirim ve tabi ki tavsiye ederim. İyi okumalar …
İnsanlığımı Yitirirkem1000Kitap
Kitabın ana karakteri Yozo, gerçek kişiliğini saklayarak toplumda yer edinmeye çalışıp, bir yandan da toplumu ve toplumun değerlerini küçümseyerek hareket ediyor. Zaman zaman Yozo’ya hak verip zaman zaman da bu kadar da olmaz diyip sinirleniyorsunuz.
Kitap genel olarak insanı karamsar bir ruh haline sürüklüyor. Günlük hayatımızda topluma kendimizi kabullendirmek adına yaptığımız rolleri, yazarın deyimiyle soytarılıkları, yüzümüze vuruyor.
…
Yine de, durum buysa, buna nasıl tahammül ediyorlar? Her günü pes etmeden, umutsuzluğa kapılmadan, intihar etmeden, hatta siyaset tartışmaya devam ederek nasıl atlatıyorlar. Bu kadar katı egoist olabilirler mi?
İlk kez “yabancı bir toprakta” yaşıyordum ve yabancı bir yerde yaşamanın memlekette yaşamaktan çok daha kolay olduğuna karar verdim. Bunun sebebi, soytarılığımın artık ikinci kişiliğim haline gelmesi ve insanları kandırmak için fazla çaba gerektirmemem olabilir.
Acı çekenler başkalarının acı çektiğini hissederler.
Benimki hayır diyemeyen birinin ıstırabıydı.
Her şey geçip gidiyor.
Bu zamana kadar yaşadığım, soğuk bir cehennemi andıran sözde "insan" dünyasında tek gerçek şey bu.
Her şey geçip gidiyor.
Tolstoyu sevmem için bir neden daha... O kadar güzel anlatmış ki iç dünyasını, okumaya başladığımda ruh halimde belirgin değişimler yaşadığımı söyleyebilirim. Kitaplar ruhumuza dokunduğu oranda yer edinir aklımızda. Bu kitap bende ayrı bir yer edindi.
Kesinlikle okunmalı.
Reklam