Rukayye

Benim, kıyısında bir saygıyla beklediğim olanak, başkalarının çiğneyip attığı bir sıradanlıktı.
Sayfa 80
Reklam
Yitirilmiş bir mahkemeden galiba kalbimden geliyordum.
Şiir
Oysa kaç güvercin havalanmıştı içimden Konarak pervazlarına gülüşlerinin Kaç mermi sıyırmıştı ruhumu Acımasız yürüyüşlerinin mevzilerinde Dayanmıştım Ağlamıştım saatlerce parçalanan düşlerime
Şiir
“Nitekim Rabbine selim bir kalple geldi”(Saffat, 37/84)  İşte bütün mesele.
Madde kafesine hapsedilen ruh, varoluş bunalımının tür tür azaplarıyla kaynamakta.
Sayfa 37·Kitabı okudu
Reklam