Elif
@Efom
Psikolojik danışman
Boğaziçi Üniversitesi
6 Eylül
992 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Modern insan çevresine yabancılaşmıştır ve bir açmazla karşı karşıyadır: Öteki insanlarla yakın temas kurmaktan korkmakta ama aynı ölçüde temassızlıktan dolayı yalnız kalmaktan da endişelenmektedir. Şu soruya cevap bulmak önemsiz konuşmanın bir işlevi olsa gerek: "Kimsesiz olmadan nasıl yalnız kalabilirim?"
Reklam
Kendine tamamen yabancılaşmamış, duyguları körelmemiş, haysiyet duygusunu kaybetmemiş, henüz "satılık" olmayan, hâlâ başkalarının acısını içinde duyan, sahip olma tarzında yaşam modunu henüz büsbütün benimsememiş duyarlı bir kişi, yani kısaca, şeyleşmeyip insan olarak kalmış bir kişi günümüz toplumunda kendini ister istemez yalnız, güçsüz ve izole durumda hissedecektir. Aklından olmasa bile fikirlerinden ve kendinden kuşku duyacaktır. Her ne kadar zaman zaman "normal" çağdaşlarının hayatında olmayan berraklık ve neşe anları yaşayabilse de ister istemez acı çekecektir. Hasta bir topluma uyum sağlamaya çalışan hasta bir adamın bilindik nevrozundan değil de çıldırmış bir toplumda yaşayan aklı başında bir adamın nevrozundan mustarip olacaktır çoğu zaman.
İçinde yaşadığım toplumun bilinçdışı yanlarını analiz edemediğim sürece kim olduğumu bilemem çünkü hangi yanımın bana ait olmadığımı bilemem.
Ama her şeyi istediğiniz gibi anlamlandıramazsınız. Bardakların her zaman yarısı dolu veya yarısı boş olmaz, bazen de tamamen boş olurlar. Ancak bunu vakitlice fark ederseniz onu doldurabilirsiniz. Krizler şanstir, hep böyle söylenir, ama bazen de sadece sorun değil midirler basbayağı?
Duygusal anlamda ulaşılamayan ebeveynlere sahip pek çok kişi ebeveynleri hayattayken o kadar çok acı çeker ki fiziksel anlamda onları kaybettiklerinde geriye akıtacak çok fazla gözyaşları kalmaz
Reklam