İşıq
@EfruzeEhmedovaaa
ASAN
GDU
Ağdam, 11 Şubat 2003
52 okur puanı
Mart 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
10 il keçdi.Ancaq yaramızın üstü hələ də qabıq qoymayıb,qoymayacaq.Hər şey dünən kimidir…
O qorxu,o həyəcan,o yalvarış,atamın gecəylə bizi evdə tək qoyub səngərə getməsi və yaşaya bilmədiyimiz uşaqlıq illəri…
Müharibə bizdən uşaqlığımızı,gəncliyimizi aldı…
Müharibə bizdən ən sevdiklərimizi,uşaq vaxtı qazandığımız əmi-dayıları aldı…
Müharibə bizdən bir tək atamızı almamışdı.Onuda bir mina apardı…
Bu il yas saxlamayacaqsan.Çünki,doğum gününü Şəhid qardaşlarınla birlikdə qeyd edəcəksən,ata…❤️🩹🥀
Ruhlarınız şad olsun…🙏🏻🥀
İşıq
@EfruzeEhmedovaaa
·İndiki kimi yadımdadır.2 aprel şənbə günü idi.8-ci sinifdə oxuyurdum.O vaxtı bizdə şənbə günüdə dərs olurdu.Axşamdan çantamızı,dərslərimizi hazırlayıb,səhəri dərsə getmək üçün səbrsizliklə yatdıq.Amma axşam eşitdiyimiz o səslər,atama dayanmadan gələn zənglər,atamın yuxulu-yuxulu zəngləri açıb sonradan müharibə başladığı xəbərini deməsi,əsgərlərin atama zəng edib:-"Dayı təkik nolar gəl yanımıza" demələri...
Atam həmin günü bizi evdə qoyub getdi.Səbəbində soruçanda:-"Ordakılarda mənim balamdı axı,onlarında yanında olmalıyam" dedi.Atam hələ evdən çıxmamış qonşuların yavaş-yavaş qəsəbədən çıxdıqların görəndə,hərbiçi övladı olmaq nə deməkdir çox yaxşı anladım.Səhəri diri gözlü açdıq.Qonşumuzda bir qoca kişi var idi.Məhləmizin ağsaqqalı rəhmətlik Qurban kişi.Onlar səhər evdən çıxmağa hazırlaşanda bizə yaxınlaşıb:-"Gəlin bizlə gedək maşında yer var"dedilər,biz isə ağlayaraq atamızı gözlədiyimizi dedik.Baba ağlaya-ağlaya atama zəng edib:-"Xanı,bala mən evdən çıxıram amma uşaqları burda qoyub gedə bilmərəm,deyirəm gedək,deyirlər atamızı gözləyirik" dedi.Atamda: "Siz gedin,yoldayam gəlirəm" dedi.Gəlirəm sözünə nətər sevinmişdik bir bilsəz.Nəhayət atam gəlib çıxdı.Sanki müharibə deyil,çöldə dünya dağılmır kimi,rahatca gəlib evə keçdi.Yemək hazırlayın yeyim dedi.Tez olsun deyə anam yumurta bişirdi.Heç bəlkədə o yumurtanı nətər yedi özüdə bilmədi.Bitirəndən sonra üzümüzə baxıb "çıxmaq istəyirsiniz evdən?"dedi.Bizdə sakitcə başımızı salladıq.Gülərək"səy uşağı nədən qorxursunuz,siz mənim balalarımızsınızey"dedi.Amma nəhayət bizi evdən çıxardı.Çox uzağa apardı desəm yalan olar.Qonşu kənd Üçoğlana,rəhmətlik babamın evinə apardı.Bizi onlara,onlarıda Allaha əmanət edib,görüşüb kənddən çıxdı.2 günü orda keçirdik.Aprelin 5i atamın doğum günü idi deyə şirniyyat falan bişirib guya səhəri
Hər şey üçün təşəkkürlər,Qoca Çinar🥀
1000Kitap
@1000Kitap
·İlber Ortaylı’yı kaybetmenin derin üzüntüsünü yaşıyoruz sevgili okurlar.
1000Kitap verilerine göre 
İlber Ortaylı, bütün zamanların en çok okunan 16. Türk yazarı.
Kitapları 152 bin kez okundu, eserlerinden 100 binlerce alıntı yapıldı.
En çok okunan kitabı ise 
Bir Ömür Nasıl Yaşanır? oldu.
Tarihe, düşünce dünyamıza ve okurların hafızasına bıraktığı iz uzun yıllar yaşamaya devam edecek.
Edebiyatımızın başı sağolsun.
İlber Ortaylı, bütün zamanların en çok okunan 16. Türk yazarı.
Kitapları 152 bin kez okundu, eserlerinden 100 binlerce alıntı yapıldı.
En çok okunan kitabı ise Bir Ömür Nasıl Yaşanır? oldu.
Tarihe, düşünce dünyamıza ve okurların hafızasına bıraktığı iz uzun yıllar yaşamaya devam edecek.
Edebiyatımızın başı sağolsun.Ata...
Əlimdən heç bu qədər gözəl tutan olmamışdı.Sən hər dəfə əlimdən tutanda düşünürdüm ki,həyatda heç bir dərdim yoxdur.Sanırdım ki,bütün dünyanı çiynimdə gəzdirə biləcək qədər güclüyəm.Sanki ayaqlarım yerdən üzülmüşdü,uçurdum.İndi əllərin üçün nə vaxt darıxsam,ovcumu öpürəm.Əlinin istisi hələ də əlimdə qalıb.İndi o əllər yoxdu,indi o əllər mənim üçün uzaq xəyaldır.Tuta bilmədiyim,iki əlin həsrətini çəkirəm❤️🩹
Mən xəyallarımın və hisslərimin qatili oldum..🖤
Uğurlar✨
The scribbler
@C1zmaqara
·Hər insan bir cinayəti təsəvvür edə bilər. Amma çox az adam onu törədəcəyini düşünər. Daha azı isə törətdiyini qəbul edə bilər. Bəs sən cinayət törətmisən, amma bunu xatırlamırsansa? Bütün izlər səni göstərir, amma yaddaşın səni susqunluqla qarşılayırsa? Hətta cinayətlə bağlı yeganə şahid sənin öz beynindirsə? Onda sən özünə inanacaqsan, yoxsa faktlara?! Vicdanına, yoxsa qana batmış əllərinə?! Səninlə danışan səslərə, yoxsa susan yaddaşına?! Gördüklərinə, yoxsa görmədiyin amma hiss etdiyin bir şeyə?! İçində səssiz bir savaş başlayıb-həqiqətlə illüziya arasında. Və beynində donub qalan bir cavabsız sual: Mən qatiləm?!
Ehtiram Babaşov
Ehtiram Babaşov