Güneş yeryüzünün hem düşmanıydı hem aşığı. Tüm şiirlerin geceye adandığını bildiği içindi düşmanlığı. Çünkü kimse gece dururken güneşe şiirler adamazdı. Her şeye rağmen her sabah yeryüzüne doğduğu içindi sevdası.
“Siz erkekler çok garipsiniz,” diye bağırdım hiddetime engel olamayarak. “Küçüklüğünüzde terbiyeyi bir kadından öğrenen de sizsiniz, büyüdüğünüzde kadınlara terbiye vermeye kalkan da!”