Heyecanla oyunlar oynanan, merakla sorular sorulan, her şeyin öğrenilmeye çalışıldığı, hiç durmadan denenen, yüzde devamlı güller açtıran çocukluğu nasıl oluyor da yitiriyoruz diye soruyorum kendime. Nasıl oluyor da sıkı sıkıya bağlı olduğumuz ipleri bırakıyoruz birer birer? Cevaplar belli. Okullardaki yarış, hayat mücadelesi, ekmek parası için çalışma, iyi bir gelecek savaşı...