İğde ağacı çiçeği
@Ekiinn
21 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Savaştan sonraki değil önceki gecedir insanın ruhunda iz bırakan. Hani hala sen, sandığın insan iken; dünya alıştığın mekan. Bulaşmamışken henüz ellerine hiçbir tanımadığın kişilerin kanı; zihninde kimselere anlatamayacağın suçlar bitmemişken daha..
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Deli olacağım, yahut öleceğim dersem yalan söylemiş olurum.
İnsan, tahammül edemeyeceğini sandığı şeylere pek çabuk alışıyor ve katlanıyor. "
diyor bir atasözü!
Ben de çoğunluktaki o insanlardanım.. Zira napıyodum? Kalkıp su içiyorum geçiyor(du)
Çok var, böylesi tek başıma olmamıştım; özlemişim kendimi!.. Hiçbir şey ayırmamalı beni benden. Korhan ayırıyor mu? Bilmiyorum. Ayırmıyor da aramıza giriyor belki!
Sayfa 245
Jandarma erleri çocuklarla şakalaşıyor ama çocuklar gibi gülmüyordu.
Kitabım elime geçtiğinde sayfa sayısı ve ebatı biraz gözümü korkutsa da tüm diğer Ahmet Ümit kitaplarında olduğu gibi sayfalar hızla akıp geçti. Kendini kolaylıkla ve yormadan okutuyor olması, yoğun geçen günlerde tercih edilme sebebi olabilir. İstanbul'u sevenlerin, müzelerini gezmiş olanların okuması gereken bir roman. Gezdiğim gördüğüm müzeler hakkında (özellikle "Nika ayaklanması - Ayasofya" ilgisi) yeni öğrendiğim güzel bilgiler oldu.
Ahmet Ümit, bu kitabını diğerlerine kıyasla biraz daha Nevzat başkomiser odaklı işlemiş olduğunu hissettirdi bana. Katili sonlara dogru tahmin etsem de yine de saşırıp ağladım:)
