Aşık oldun mu bir kere akıl beden evini terk edip gider. Mecnun’un hali bir çeşit görmezlik halidir. “Kimsin?” derler “Leyla’yım’ der, “Nereye?” derler “Leyla’ya” der, “Nereden?” derler, “Leyla’dan” der. İşte o vakit benlikten çıkıp gider insan. Leyla’ya bakar, Leyla’ya uyanır, Leyla’ya yürür…
Bazen öyle sanıyor ki insan, eskisi gibi olabilir her şey…
Olmaz halbuki.
Olmaz
Tüketip de geçtiğimiz onca şey eskisi gibi olamaz. Ben sadece denemek istedim.
Farkındayım olmayacağının.
Ben hala gözlerini bıraktığım yerde arıyorum.
Her insanın içinde, dışarıya çıkmak için uygun bir anı kollayan zavallı bir yan yok mudur? O zavallı yanın hiç beklenmedik anlarda ortaya çıkmasından hoşlanmasak da durum böyle.