Orman sen elimi tutunca başlardı
Yarılırdı bir incir gibi ortasından
Koşardık yukarı iki büklüm, soluk soluğa
Alabalıklarla düşe kalka, çam pürleri
Keserdi hızımızı,
Elimi bırakma, elimi bırakma...
Artık çok yorgunum !
Yıllarca sabahlara kadar süren akşam yemeklerini düzenleten ve konuklarımı çeşitli konularda konuşmaya zorlayan ben değilmişim gibi, şimdi tek başıma kalmak , sadece ömrümün bana ait sinemalarıyla oyalanmak istiyorum.
Geçmişe dönmek, çocukluğumu , gençliğimi, aşklarımı, başarılarımı, hatta hüsranlarımı da düşünmek, hatıralarımın içinde bata çıka yüzmek niyetindeyim.Düşünmek istemediğim sadece savaşlarım.Dilerim savaş benim ülkemden , benim halkımdan , komşu ülkelerden, hatta dünyanın tüm ülkelerinden uzak olsun