"NURTEN" DEDİM "SANA BİR ŞEY DAHA SÖYLEYECEĞİM"
ELİMİ SIKTI NURTEN .
"YETER BİLDİKLERİMİZ BE ETHEM " DEDİ. " ÇOK BİLMEK DE İYİ DEĞİL.SÖYLEME BİLMEYEYİM..."
Anadolu hepimize hınç, şüphe ve güvensizlikle bakıyor.Yüz binlerce çocuğunu memesinden sökerek alıp götürdüğümüz bu anaya, şimdi kendimizi ve pişmanlığımızı getiriyoruz.İstasyonda bir kadın durmuş, gelene geçene : "benim Ahmet'i gördünüz mü?" diyor.
Hangi Ahmet'i ? Yüz bin Shmet'in hangisini ?
Ona öyle geliyordu ki artık hakikatlere bakıyordu. Her şeyin üstünü örter bir perde kalkmıştı ve her şey varlık amacının özünü , hareketlerinin gizli kaynağını ona gösteriyordu.
Bana "Dur gitme " dedin.
Olduğum yerde kalakaldım o zaman. Bir şey feci dokundu içime. Birinin bana gitme demesi mi , birinin birine gitme demesi mi, birinin gitmek üzere olması mı yoksa, bilemiyorum.