Elif KAYIŞ
@ElifKayish
Dinsel tınılı ve kaynaklı "hepsi benim suçum" aforizmasının yeni bir kılıkla vücut bulduğu bir zamanda, gelecekten mahrum bireyin patolojisidir depresyon
Bu anlamda nevrotik, annenin arzuladığı şeyi cisimleştirerek maternal fallus olmak için mütemadiyen çabalayan, bu arzuyu asla terkedemeyen öznedir. Nevrozun çekirdeğidir bu : kaybetmeyi bilmemek, kaybı yadsımak.
Şöyle söylenebilir : Kayıp ve hüsran deneyiminin yaygınlığı, daha yapısal düzeyde temel kaybı/eksiği kabul edememekle ilintilidir. Depresyon olarak kodlanan ve medikalize edilen durumların çokluğu, kayıp ve hüsran deneyimlerinin hiçbir engel ve dolayıma takılmadan doğruca temel kayıp/eksikle kısa devre yapması ve, güncel kayıpların yasını ve üstlenilmesini olanaklı kılacak süreçlerin ulaşılabilir olmamasıyla doğrudan ilgilidir.
Sayfa 95
Tıpkı ilk komünyon ters gidince, kişinin konumunun simgesel ağ örgüsünde sabitlendiği simgesel dünyaya girişin engellenmesi gibi. Simgesel bir konum almanın gerektiği her anda sadece bir boşluk vardır. Melankoliğin problemi tam olarak budur : simgesel öteki onu konumlandırmak üzere orada değildir ve simgesel değil aşırı gerçek bir ötekinin insafına kalır. İstikrarlı bir dayanak noktasına ve kendini öteki karşısında konumlandırışında bir sabitliğe sahip olmayan kişi, kendisini sevilebilir biri olarak görebileceği ideal bir noktayı nasıl oluşturabilir? Melankoliğin değersiz, istenmeyen ya da lanetli biri olduğuna dair kesin hissi de muhtemelen böyle ortaya çıkar. Ve muhtemelen, melankolinin tam kalbinde yattığını gördüğümüz ölüyle özdeşleşmenin nedeni de budur.
Sayfa 174
