Elif KAYIŞ
@ElifKayish
Lisans
1986
54 okur puanı
Nisan 2018 tarihinde katıldı
Puan vermedi·192 syf.·
2022 25. kitabı
"Şeyleri olduğu gibi görmek hayatı neredeyse çekilmez hale getiriyor. En azından ben, kısmen de olsa şeyleri olduğu gibi gördüğüm için harekete geçemediğime inanıyorum. Daima eyleme geçmenin
Reklam
Puan vermedi·360 syf.·
2022 24. kitabı
Büyülü gerçekçilik tarzında yazılmış tarihi, siyasi, piskolojik ve edebi taraflarıyla çok yönlü bu kitabı okurken bir daha bu minvalde kitap okumayacağıma söz vermiştim. Çok zorlandığım yerleri oldu. Buna rağmen tadı damakta bırakan da bir sürü cümlesi var Salman Rushdi nin. Bir masal gibi ama gerçekten de bir sürü gerçeği barındırıyor.
Safiye Zeynep üzerinden utanç duygusu çok güzel aktarılmış. Daha doğduğunda annesinin sütü yerine "olup olacağı bu mu tanrım? O kadar ah vah bu fareyi çıkarmak için miydi?" cümlesiyle karşılanan Safiye Zeynep süt yerine utanç içmişti, su yerine utançla yıkanmıştı. Hayatı boyunca utançla beslenmiş, utancın içinde büyüttüğü öfke ile ve sevgisizliğin büyütemediği zihinle bir canavara dönüşmüştü. Sonunda onu utandıran ama kendisi utanmayan herkes bu canavarın doğrudan ya da dolaylı maktulu olmuştu.
Mistik yönlerin, metaforların bol bol olduğu, bölünmüşlüğün, şeylerin kıyısında yaşamanın, köksüzlüğün çok güzel resmedildiği, pakistanın yakın tarihine güzel göndermelerin olduğu ve aynı zamanda bazı yönleri ile kendi toplumumuza çok benzer unsurları da işleyen bir kitap.
Puan vermedi·192 syf.·
2022 23. kitabı
bugüne kadar daha çok istismar edilen ve kurban olanların duyguları, düşünceleri, dünyaları hakkında okudum. yeraltı edebiyatı ile tanışmama vesile olan bu kitap ise istismar edenin penceresinden yazılmış. duygu ve düşünce dünyalarını anlamak açısından bana yeterli gelmedi. kurbanına bakış açısı ve onu 'iliğine kadar sömürmekten' aldığı hazzı daha derinlemesine anlatabilirdi. algılamakta zorlandığım bir şey ve kitabın algılamama çok yardımcı olduğunu söyleyemem. o pencereyi az da olsa aralayan bir kitap oldu. istismarcının zihinsel işleyişine bir girizgah gibi birşey. istismarcının hazin sonu olan derin yalnızlık, kitabın sonunda güzel işlenmiş.
Puan vermedi·256 syf.·
2022 21. kitabı
distopik edebiyatın başını çeken, (bkz: 1984) e ilham kaynağı olmuş bir (bkz: yevgeni zamyatin) romanı. distopya romanları insanın ve toplumun uç noktalarına ayna tutmakta. biz romanı da insanın hamurunda olan duygu, sevgi, renk gibi ruha hitap eden ve onun esneybilen, hissedebilen, düşünebilen, değişebilen bir canlı olmasını sağlayan kavramların hiçe sayıldığı, bastırıldığı mekanik bir toplumu resmetmektedir. bu bireyin bana sadece sol beyniyle yaşaması ve sağ yarımını bastırması, hiçe sayması gibi gelmiştir. böyle bir toplum da birey de eksiktir.
o bastırılmış taraf er ya da geç varolmak için sinyal verecek ve çaba gösterecektir. biz romanında da bu bastırılış, tek yönlülük ve uyanış resmedilmekte.
bastırılmış ve bastırılmamış yönler bir karşıtlık oluşturuyor. nötrün - ve + ya ayrışabilmesi gibi. nötrden eksiyi çekersek meydanda bir artı kalır, artıyı çekersek meydanda bir eksi. insanın varoluşunda olan kavramların bir kısmını, suç işlemeyi misal, bastırır veya yok sayarsak birey olarak da toplum olarak da uçlara savrulmaya, yönetilebilmeye çok daha açık hale geliyoruz. bu da kitapta gördüğüm anlamlandırabildiğim resmin bir parçası.
tamamlanmayan cümleler fazlasıyla mevcut kitapta. bu bakımdan zihni biraz zorlamakta.
Puan vermedi·293 syf.·
2022 20. kitabı
SANA GÜL BAHÇESİ VADETMEDİM...
Bu kitabı okurken bilinçdışı düşüncelerin içinde yüzüyor gibi hissettim genelde. Metaforlar, Deborah'ın Yr ve gerçek dünyadaki yaşantıları, konuşmalar bir nebze
