Elif KAYIŞ
@ElifKayish
Belirsizlik ve sallantıda olmak, hayatın sallantısında olmak gelip iliklerime yerleşmiş ve bir süre daha gitmeyeceğe benziyor olsa da kelimelere ve kitaplara tutunarak kendimi biraz sağlama almaya çalışmak...buradan başlayabilirim belki.
Reklam
İnsanların körleşme arzusu hep hafife alınır. Var olduğunu bilmek istemiyorlarsa, ömürleri boyunca yanından geçip seni asla görmeyebilirler.
Sayfa 121
Egomuz bizi koruyor. Ego zorunlu. Ama fazla büyüdüğünde, bağ kurma ihtimalimizin önünü kesiyor. Yani egonun alaşağı edilmesi öyle gelişigüzel yapılacak birşey değil. Ancak duvarların arkasında kendini güvende hisseden insanların duvarlarını yıkmak hapishaneden kaçış değil, istilaya uğramak gibi oluyor.
Sayfa 287
Depresyon bir nevi sınırlanmış bilinçtir. İnsanların kim olduklarını, neler yapabileceklerini unuttuklarını, takılıp kaldıklarını görebiliyorsun.... depresyonda olan pek çok insanın gözü çektiği acıdan, aldığı darbelerden, hissettiği hınçtan, yaşadığı başarısızlıklardan başka birşey görmüyor. Mavi göğü, sarı yaprakları görmüyorlar..
Sayfa 286
Reklam