Elif KAYIŞ
@ElifKayish
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Özellikle genç ebeveynlerde, çocuklarının her türlü huzursuzluğu karşısında kaygılanma eğilimi sıklıkla gözlenebilir. Bu kaygılar, büyük ölçüde yeteri kadar iyi ebeveyn olmamayla, çocuğa doğru bakım verip vermemeyle, çocuğun bakımında bir hata yapıyor olmayla ilgili tereddütlerden köken almaktadır.
Sayfa 255
Bazı kaygılı insanların kaygıları daha çok kendi etraflarında yoğunlaşmıştır. Dünyayı herkes için değil, daha ziyade kendileri için tehlikeli bir yer olarak algılarlar. Bu algıları sebebiyle pek çok durumda kendilerini kısıtlama, birtakım faaliyetlerden kendilerini alıkoyma yoluna giderler. Kendilerini huzurlu hissettikleri şartlar, esasında pek çok açıdan kendilerini hapsettikleri dar bir çerçevenin sınırlı şartlarıdır.
Sayfa 245
Psikopatın öfkesi genellikle engellenme durumlarında ortaya çıkar. Yani psikopat, bir arzusu yerine gelmediğinde, bir isteğine erişemediğinde, önüne herhangi bir engel çıktığında bu duruma tahammül etmekte zorlanır. Öfkesi esasında hayal kırıklığını maskelemekten başka birşey değildir. Hayal kırıklığını yahut hüznünü karşısındakine göstermeyi acizlik olarak gördüğü ve eğer o zayıflığını saldırganlıkla gizlemezse onun zayıflığından istifade ederek birilerinin kendisine saldıracağını düşünür. Yani öfke ve saldırganlık esasında güçlü görünme ve birtakım başka duyguları gizleme çabasından başka birşey değildir.
Sayfa 229
Öfke bir "duygu kalkanı" dır. O kadar gürültülü ve güçlüdür ki; başka şeyleri görmenizi engeller. Sevgi ve yakınlık duyma arzusu, endişe, üzüntü gibi taşıması ve ifade etmesi çok daha zor başka duyguların görülmesini engelleyen, dolayısıyla insanlardan kaçmayı sağlayan bir sis perdesidir. "Öfkeli" olmakla bilinen insanlar nezdinde öfke, adeta tek meşru duygudur. Onların dünyasında bir zayıflık işareti diye bilinen endişe, üzüntü, utanç, suçluluk ve mutluluk gibi "banal" duygulara yer yoktur. "Kimse üzüldüğümü, ağladığımı görmemeli ama öfkemi görmek serbest!" diye düşünürler.
Sayfa 181