Elif KAYIŞ
@ElifKayish
Bir insanın kişiliği hakkında fikir edinebilmek için özellikle dört alanda titiz bir inceleme gerekir. Öncelikle o insanın dürtülerini, tutkuyla istediklerini, içinden gelen zorlamaları nasıl kontrol ettiğine bakılmalı. Daha sonra duygusal alan var: Duygusal tepkilerin görülme aralığı, yoğunluğu, değişkenliği ve duruma uygun olup olmadığı bir insanın kişiliğinin
duygusal yapısı hakkında bize epeyce fikir verir. Bakılacak olan temel boyutlardan birisi de biliş ya da düşünce tarzı diyebileceğimiz, insanın kendisini, başka insanları, olayları algılama ve yorumlama yolları. Elbette son olarak bunların yani dürtü kontrolü, duygu repertuarı ve ortaya koyma biçimi ile düşünce tarzının kişiler arası alana, insan ilişkilerine nasıl yansıdığına bakmak lazım.
Sayfa 18
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Puan vermedi·293 syf.·
2022 20. kitabı
SANA GÜL BAHÇESİ VADETMEDİM...
Bu kitabı okurken bilinçdışı düşüncelerin içinde yüzüyor gibi hissettim genelde. Metaforlar, Deborah'ın Yr ve gerçek dünyadaki yaşantıları, konuşmalar bir nebze ayna oldu.
16 yaşındaki bir kızın intihar girişiminden sonra akıl hastanesine gidişi ile başlar süreç. Asıl süreç ise yahudi bir dedenin travmaları ile başlar. Ya da nesiller öncesi bir başlangıcı vardır diyebiliriz.
"Sen onlardan değilsin" der Yr deki tanrılar sık sık.
Yr, Deborah'ın gerçek dünyaya entegre olamayınca kurduğu hayali dünyasıdır. Çeşitli tanrılar vardır o dünyada, bir koro ve zamanla iki dünya arasındaki sınırları koruyan sansür. Bu hayali dünya başlangıçta Deborah'a iyi gelse de zamanla onun için işkenceye dönüşür. Bazen kurban olur bazen kraliçe olur o dünyada.
Deborah'ın, çevresindeki insanların duygularını düşüncelerini algılamada, gözlerin ardındakileri görmede çok iyi bir yeteneği var bence. Tabii her meziyetin bir bedeli de oluyor bazen. Saklanılan gerçekleri görmenin Deborah'ın yeryüzüne entegre olmasını zorlaştırdığını düşünüyorum. Çünkü Dr. Fried'in deyimi ile Deborah, yalana alerjisi olan bir insandır. İnsanların kendi gerçeklerini yaşamaması Deborah'a koca bir yalan gibi geliyordur.
Kitabın edebi yönü beni mest etti zaman zaman. Hastanede dairesel bir şekilde dolaşan Lee'yi, gezegenlerinin çevresinde dolaşan batlamyus güneşine benzetmesi, kendini, kendi gözünün içindeki bir saç teli gibi görmesi, gelişememiş dostluk kurma kabiliyetini kabuk bağlamış olarak anlatması çok hoşuma gitti. Bu durumlar ancak bu kadar güzel anlatılabilir dedirtti.
Kitabın çekirdeği olarak gördüğüm yer:
Jacob (Deborah'ın babası): Ona sunduğumuz dünya o kadar da korkunç değildi.
Dr Fried: Ama o sizin dünyanız hiçbir zaman benimsemedi, anlamıyor musunuz? Gerçekliğe göre
Çölde doğup büyümüş bir insana, daha görmediği nice bereketli, verimli, olağanüstü derecede güzel topraklar olduğu nasıl anlatılabilirdi acaba?
Sayfa 277
Keşke insan, insan olunca sağcı solcu muhafazakar ateist farketmiyor diyebilsek
Deborah: yahudi olmayan birine en ufak bir güven bile duymadım hiç.... Kafamda garip birşey yapıyorum. Bana yakın olabilmeleri için onları yahudiye dönüştürüyorum.
Dr. Fried: Onları oldukları gibi, kendini de olduğun gibi bırakıp gene de sevebilir misin onları?
Deborah: Hastane bana bunu öğretti. İnsan kaçık olunca, kaçık bir yahudi ya da kaçık bir putperest olmuş farketmiyor pek...
Sayfa 232