Elif Kale
@ElifKkale
9 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Sahibinin en mahrem dostu olan, bileğinde nabız atışına arkadaşlık eden, göğsünün üstünde bütün heyecanlarını paylaşan, hülâsa onun hararetiyle ısınan ve onu uzviyetinde benimseyen, yahut masasının üstünde, gün dedigimiz zaman bütününü onunla beraber bütün olup bittisiyle yaşayan saat, ister istemez sahibine temessül eder, onun gibi yaşamak ve düşünmeğe alışır.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Belki, evet,sevinirdi ama sevinci yararsız olurdu, yalnızca kör olduğundan da değil, buradaki herkes de kör olduğundan, görecek kimse olmadıktan sonra, ışıl ışıl, güzel gözleri olması -gözleri güzeldi- neye yarardı.
Bir sürü aptalın saldırısına uğrayan, daha fazlasının da yok saydığı ahlaki vicdan, var olan ve daima var olmuş bir şeydir, yoksa ruh denen şeyin bulanık bir fikirden öte olmadığı Dördüncü Zaman filozoflarının icadı değildir. Zaman geçtikçe, birlikte yaşarken ve genetik değişimler olurken, vicdanımız giderek damarlarımızda dolaşan kanın rengine ve gözyaşlarımızın tuzuna buladik, bu da yetmiyormuş gibi gözlerimizi içimizi gören birer aynaya dönüştürdük, sonuçta gözlerimiz, ağzımızla inkâr etmeye çalıştığımız şeyleri çoğu zaman hiç çekincesiz gözler önüne serer hale geldi.