-kör gözlerinden iki damla yaş aktı ve kendine ilk kez, yaşamaya devam etmesi için bir neden olup olmadığını sordu. Bu sorunun yanıtını bulamadı, yanıt hep ona ihtiyaç duyulduğunda gelmez akla, çoğu kez de beklemek verilebilecek tek yanıttır.
"Kör numarası yapmanın artık bir anlamı kalmadığını - eğer şimdiye dek bir anlamı olmuşsa tabi- anladı, artık buradan kimsenin kurtulamayacağı açıktı, aslında körlük, umudun tükendiği bir dünya da yaşamaktı."