Ama başı keskin bir şekilde sola dönüktür ve dikkati dağılmışcasına başka bir şeye bakmaktadır. Yürümeye geçemeden duraklamıştır. Gözleri uzaklardadır. Sahnenin bir parçasıdır ama aynı zamanda sahneden kopuktur; durumun içinde olan ama kenarı itilmiş bir gözlemci ve yorumcudur. Tıpkı Leonardo gibi, hem bu dünyadadır hem de ondan ayrıdır.