Orhan pamuğun daha önce 2 kitabını okumuştum. Beyaz kaleyi onlar kadar beğenemedim. Konu olarak güzel fakat eleştirel bir yaklaşımla yazıldığı çokça hissediliyordu. Bu durum da dışardan biri olan venedikli tacirle maskelenmişti sanki. Birde venedikli tacir 17. Yüzyıl diliyle değilde sanki günümüz diliyle konuşuyormuş gibi hissettim. Venedikli tacir modern avrupai düşünce yapısına sahipken osmanlı padişahı, yöneticiler, bağnaz, eski şaman düşüncesine sahip bir şekilde devleti yönetmeye çalıştıkları ve aslında bu yüzden de duraklamanın yaşandığı sezdirilmeye çalışılmış gibiydi. O dönemin eksik, aksayan yönlerinin açıkça dile getirildiği bir eser.