Elif Yeşil
@Elifturanyesil
Hemşire
LİSANS
Kocaeli
Bursa
114 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Duyguları tıpkı bir çiçeğin açışı gibi anlatan okurken hiç sıkmayan bir eser. Sevgi, kayıp ve yeniden doğuş temalarıyla dolu bu kitap. Ruhun kırılgan ama güçlü yanlarını keşfediyor. Her bölümde bir çiçek açıyor. Hayatta böyle çiçeklenerek güzelleşiyor. Kitabın psikolojik yönü daha ağır basıyor ama anlatım sadeliği okuru sıkmadan içine alıyor.
Elif Yeşil
Ne güzel tasvir etmişsiniz. “.. bir çiçeğin açısı gibi”
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bir Dükkan, Dört Karakter ve Sessiz Bir Dönüşüm·224 syf.·Duygu ve Düşünce
3/10
2025 111. kitabı
Seelamm! Bu ayın en büyük hayal kırıklığı ile birlikteyiz bu gün. Zaten reading slupm'ta olduğum bu döneme bu kitap hiç gitmedi. Kitaba başlamadan önce 
Hyunam-Dong Kitabevi 'ne benzer diye ümitlenmiştim, o atmosfere benzer bir kitaba ihtiyacım olduğunu düşünmüştüm. Aradığımı bulamadım.
Konusu
Hikâye, Tokyo’daki küçük bir ikinci el dükkânında geçiyor. Dükkan sahibi Mr. Nakano, yardımcısı Hitomi, sessiz tamir ustası Takeo ve renkli kişiliğiyle Sayaka... Her biri kendi iç dünyalarında sakladıklarıyla birlikte bu dükkânda bir araya geliyor. Kitabın anlatıcısı Hitomi, Takeo ile yaşadığı inişli çıkışlı ilişkiyi, Mr. Nakano’nun garip tavırlarını ve dükkânda geçen sessiz zamanları kendine has bir gözlemle okura aktarıyor.
“Eskici dükkânında zaman farklı akardı. Sanki her eşya, eski sahibinin nefesini hâlâ içinde tutuyordu.”
Olay falan yok. Bu benim için büyük bir problem değil çünkü içinde heyecanlı olayları barındırmasa da bana bir şeyler hissettirebilen kitapları seviyorum.
Bir kitapta olay yoksa, düzgün karakter olmalı, size katacağı bir şey olmalı, o da yoksa düzgün diyalog olmalı, bunların hiçbirini bulamadıysanız sıcak ve samimi bir ortam ararsınız ya da ne bileyim tatlı bir ilişki belki. Sizi etkileyen sözler falan... İnanır mısınız bu kitapta bunların hiçbiri yok. Kitabı okuduğum zamanın tümü boşa gitmiş bir zaman. Kitabın puanı zaten düşük ama beğenen varsa tam olarak neyini beğendiğini açıklarsa sevinirim.
Her şey birbirini tekrarlayıp duruyor, ilişkiler çok samimiyetsiz, diyaloglar berbat, saçma sapan sohbetler, cinsellikten başka bir şey konuşmuyorlar, zaten hiçbirinin birbirini sevdiği de yok, ben onları neden seveyim??
Nakanonun söylediği her şeye 'öyle mi' diye cevap veriyorlar, bunalıyorum. Bir sayfada beş tane 'öyle mi' saymışlığım var. Tamam
Hyunam-Dong Kitabevi 'ne benzer diye ümitlenmiştim, o atmosfere benzer bir kitaba ihtiyacım olduğunu düşünmüştüm. Aradığımı bulamadım.
Konusu
Hikâye, Tokyo’daki küçük bir ikinci el dükkânında geçiyor. Dükkan sahibi Mr. Nakano, yardımcısı Hitomi, sessiz tamir ustası Takeo ve renkli kişiliğiyle Sayaka... Her biri kendi iç dünyalarında sakladıklarıyla birlikte bu dükkânda bir araya geliyor. Kitabın anlatıcısı Hitomi, Takeo ile yaşadığı inişli çıkışlı ilişkiyi, Mr. Nakano’nun garip tavırlarını ve dükkânda geçen sessiz zamanları kendine has bir gözlemle okura aktarıyor.
“Eskici dükkânında zaman farklı akardı. Sanki her eşya, eski sahibinin nefesini hâlâ içinde tutuyordu.”
Olay falan yok. Bu benim için büyük bir problem değil çünkü içinde heyecanlı olayları barındırmasa da bana bir şeyler hissettirebilen kitapları seviyorum.
Bir kitapta olay yoksa, düzgün karakter olmalı, size katacağı bir şey olmalı, o da yoksa düzgün diyalog olmalı, bunların hiçbirini bulamadıysanız sıcak ve samimi bir ortam ararsınız ya da ne bileyim tatlı bir ilişki belki. Sizi etkileyen sözler falan... İnanır mısınız bu kitapta bunların hiçbiri yok. Kitabı okuduğum zamanın tümü boşa gitmiş bir zaman. Kitabın puanı zaten düşük ama beğenen varsa tam olarak neyini beğendiğini açıklarsa sevinirim.
Her şey birbirini tekrarlayıp duruyor, ilişkiler çok samimiyetsiz, diyaloglar berbat, saçma sapan sohbetler, cinsellikten başka bir şey konuşmuyorlar, zaten hiçbirinin birbirini sevdiği de yok, ben onları neden seveyim??
Nakanonun söylediği her şeye 'öyle mi' diye cevap veriyorlar, bunalıyorum. Bir sayfada beş tane 'öyle mi' saymışlığım var. TamamElif Yeşil
Yorumunuza içtenlikle katılıyorum. Kesinlikle benim için de hayal kırıklığı oldu.
"Onlar için demesi kolay. Tabii büyüdüler ya. Çabucak unuttular."
"Neyi unuttular?" dedi Zackarina.
" Büyürken vücudun patlayan mısır taneleri gibi kıpır kıpır olduğunu! Bunu sen ve ben biliriz, bütün küçük kurbağalar da bilir ama onlar bilmez," dedi Kumkurdu. "Şu büyükler daha fazla büyümüyorlar ya, nasıl olduğunu unuttular."
Elif Yeşil
Yaa ne güzel :)