"Tanıdıkça mı sever insan?"
"Bilmem ki... Belki de"
"Tanıdıkça sevmeli insan. oysa tanıdıkça uzaklaşıyoruz artık. Tanımak ve bilmek zaman, çaba,özen ister, değil mi?. Şimdi nerede önce seviyor sonra tanıdıkça bakıyor uzaklaşıyor kaçıyor insan soyu. Daha iyisin var olduğuna ve sahipliğe inandırıldılar çünkü. Sen buna layıksın dediler. Bundan daha iyisi mutlaka vardır diye düşününce ne oluyor?
Hak aşığı Yunus Emre dürüstlükten ve yardımlaşmadan bahsederken şöyle diyor:
Eğriliğin koyasın doğru yola gelesin
Kibri koni çıkargil Erden nasip alasın
Ne mersen elin ile şol varır senin ile
Ben desem inanmazsın varacağız göresin
Gönülde pas oturur onu da seni bitirir
İçeri şah oturur giremezsin göresin