Diyor ya Âşık Veysel, ‘iki kapılı bir han’ diye? Ondan cereyan yapıyor bu hayat! Onun için üşüyorum hep.Gideyim de kapatayım birini.
Gitti ve o kapıyı ardından kapadı.
Hayalimdeki günleri bile böyle küçük hesaplarla geçirdim işte albayım.Aklımın içini örümcek ağları sardı.Düşüncemin duvarlarına resimler asmak istediğim halde bir türlü olmadı.belirli noktalara biriken eşya,odanın çıplaklığını daha çok ortaya çıkardı.