Eloli
@Eloli
İstemekle değil istememekle hür olan ruhumuz.
Hayalimdeki günleri bile böyle küçük hesaplarla geçirdim işte albayım.Aklımın içini örümcek ağları sardı.Düşüncemin duvarlarına resimler asmak istediğim halde bir türlü olmadı.belirli noktalara biriken eşya,odanın çıplaklığını daha çok ortaya çıkardı.
Reklam
Üstelik hayallerimin içine itirazlar karışıyordu.
Son zamanlarda neye yaradığımı pek bilemiyorum da.Belki yarın sabah soğukta uyanmamın bir anlamı olur,sana çay pişirmek gibi.Ayaklarımın ucuna basarak yürürüm yataktan kalkınca.tahtalar gıcırdar.Hayır,zamanla öğrenirim hangi tahtaların ses vermediğini.Sonra ne yapayım?Uyanmadı,çayın hazırlandığından haberi yok diye sevinirim.
Bütün hayatımı,en ince ayrıntılarına kadar düşünerek hesapladığım İyiliklerin hayaliyle geçirdim albayım.Artık ne olacaksa olsun istiyorum.
Alışmaktan korkuyordu.
Bir yerleri olması kötüydü.Sonra insan kendinin değil, o yerin isteğine uygun yaşamaya başlardı.
Yaşamanın amacı alışkanlıktı,rahatlıktı.Çoğunluk çabadan yenilikten korkuyordu.Ne kolaydı onlara uymak! Ama biliyordu:Yetinemeyecekti. Başka şeyler gerekti.Güçlüğü umutsuzca zorlamak bile güzeldi.
Kelimelerin yetersizliğini öğreniyordu.
Sevilende bizimle ortak duygular vardır sanırız.
Olanla yetinerek,aramadan,düşünmeden yaşanılsın diye yaratılmış bir dünyada yalnızdı.
İçinde hep o bir yere geç kaldığı duygusu olacaktı.
Sustu.Konuşmak gereksizdi.Bundan sonra kimseye ondan söz etmeyecekti.Biliyordu;anlamazlardı.
