Sinirimden gülüyorum albayım...
Çünkü sinirlerim artık gülmek için kafamın neşelenmesini beklemiyor,
Bu karamsar beyinden bir kahkaha çıkmayacağı için, artık ben gülmüyorum, sinirlerim gülüyor...
Hepsi bağımsızlığını kazandı albayım..
Bir anne için en büyük acı yavrusu acı çekerken hiçbir şey yapamamaktır. Onun yerine acı çekmeye razıydım; ama bunun imkânı yoktu. Midem bulanıyor, soğuk soğuk terliyor olsam da asıl acıyı kızım çekiyordu. Ona sarılmak ve acısına dayanmak için ona yardımcı olmaktan başka yapabileceğim bir şey yoktu.
Babaannemin sözleri geldi aklıma:
"Bu dünyada sana kötülük yapmak isteyen insanlar çıkacak karşına ama unutma ki iyilik yapmak isteyenler de çıkacak. Kimi insanın yüreği karanlık, kiminin ki aydınlıktır. Geceyle gündüz gibi!
Dünyanın kötülerle dolu olduğunu düşünüp küsme, herkesin iyi olduğunu düşünüp hayal kırıklığına uğrama! Kendini koru kızım, insanlara karşı kendini koru!"