İnsan bağışlayıp bağışlamadığını nasıl bilir? olay karşısında öfke duymak yerine kederlenmek, o kişiye kızmak yerine onun için üzülmek eğiliminde olursunuz. tüm bunlara ilişkin herhangi bir şey anımsamama eğiliminde olursunuz. işin başında bu kırgınlığa yol açan ızdırabı anlarsınız.ortamın dışında kalmayı yeğlersiniz. bir şey beklemezsiniz bir şey istemezsiniz.bileğinize dolanıp sizi oradan oraya sürükleyen bir kement yoktur, gitmekte özgürsünüzdür. “Bundan böyle hep mutlu yaşadılar” ile sonlanmasa da,bugünden itibaren sizi illaki bekleyen taptaze bir “bir varmış bir yokmuş” duygusuna kapılırsınız.