Piraye hayatı boyunca hep Nazım'da kaldı. Adresi daima Nazım'ın yüreği oldu. Kovulmuş bir misafir olmak bile kapının önünde hazır ve nazır beklemesine engel olmamıştı. Ne güzeldi Piraye'de Nazım olmak. Ne şerefli bir haldi bir adam için bu denli koşulsuz sevilmek...
Yaşamı da ölümü de aşmıştım; çünkü artık ne yaşama arzusu duyuyor, ne de ölümden korkuyordum. Hiçbir şey istemiyor, hiçbir şey ummuyordum. Hiçbir şeyden korkmuyordum. Bu yüzden özgürdüm. Çünkü yaşamımız boyunca bizi köleleştiren isteklerimiz, umutlarımız, korkularımızdır... Sıfır Noktasındaki Kadın