Keder, boş ve sahipsiz şatolarda, kış rüzgarı gibi, hafif uğultularla işliyordu ruhuna. Bir daha geri dönmeyecek olanın ardından dalınan düştü bu. Bitirilmiş her işten sonra insanı saran yorgunluk, alışılmış her hareketin durmasından, uzamış bir titreşimin kesilivermesinden gelen acıydı.