İslam tarihi hakkında hiçbir sayfa açmayan aptallar bile hemfikirdir ki, Cahiliyye toplumunda -Tanrı'ya- çocuk adağı (kız çocuklarının gömülmesi) mevcuttu. Çocuk adağı (başka bir deyimle "katlinin") "cahillere" mahsus bir sapkınlık olduğu Kuran'da (En'am 137, Zuhruf 17-18) baliğ bir üslupla anlatılıp, müslüman tarihçiler tarafından gözümüze gözümüze sokulmuştur (ve ilginçtir ki günümüzde de vaizler üstüne bir şey katmadan bu vakayı anlatıp dururlar). Peki gerçekten cahillerden kasıt, sadece "Arap cahilleri" mi?
Okuma yazma bile bilmeyen Avustralya yerlileri için durum pek olağanken, -pek medeni (!)- Romalılar ve Yunanlılar için normal midir?¹ Bize -papağanların bile bıkacağı bir tekrarla- medeniyetin beşiği diye methettikleri, Avrupa'nın kültür babaları...
Marmara Üniversitesi, Roma Hukuku Bölümü akademisyenlerinden Dr. Nurcan İpek; hazırlamış olduğu makalede, Romalıların "çocuk terki" âdetinin -çağdaş tarihçi ve hukukçularca- detaylıca irdelenmediğinden bahseder. İpek, makalesinde "çocuk terketme (çocuğu Tanrı'ya adak adama)" âdetinin Romus ve Romelus kardeşlere dayandırıldığını belirterek "Yeni doğan bebeğin terk edilmesi durumunda, küçümsenmemesi gereken fiziksel riskler sebebiyle, kurbanların çoğunun muhtemelen öldüğünü söylemek yanlış olmayacaktır." tespitinde bulunmaktadır.²
İslam tarihi okumalarının yanında, dinler tarihi ve kültür tarihi gibi yan disiplinlerin okumaları (ki insan gerçeğini realiteden sıyrılmayarak anlamak isteyenin zaten başvurması gereken alanlardır) yapılmazsa ahvalin ne olacağı gözler önünde değil midir? "Hz. Muhammed ﷺ, Cahiliyye döneminde kızları gömülmekten kurtardı." söyleminin altını dolduramayan vaizler mi, tekrar tekrar aynı mavalları duymaktan dolayı "Amaan, zaten bir tek Araplarda yok mu?" düşüncesiyle bakan insanlar mı