Emine Çalışkan
@Emos0208
Şu anda okuduğu kitaplar
Suskun bir ihtiyar ve konuşkan bir genç
"Bak Momo," derdi, "ne oluyor, biliyor musun? Bazen önüme upuzun bir cadde çıkıyor. Öyle uzun ki insan bunun sonu gelmez sanıyor."
Beppo bu kadarcık laftan sonra bile önüne bakarak bir süre susar, sonra devam ederdi: “O zaman acele etmeye başlıyorsun. Gittikçe daha çok acele ediyor insan. Her önüne baktığında yolun hiç de kısalmamış olduğunu fark ediyorsun. Daha hızlı ve daha gayretli çalışıyorsun; sonunda nefesin kesilip güçsüz kalıyorsun. Ve cadde hâlâ upuzun bir şekilde seni bekliyor."
Susup biraz daha düşündükten sonra sürdürdü konuşmasını: "İnsan caddenin tamamına bakıp hemen bir karara varmamalı. Her zaman adım adım ilerlemeli. Sürekli bir adım sonrasını düşünmeli, bir adım, sonra derin bir nefes, sonra bir süpürge. İşte o zaman hayat zevkli olur. Önemli olan işini iyi yapmaktır. Öyle de olmalı."
Uzun bir süre susup yeniden konuşmaya başladı: "Bir de bakarsın ki adım adım bütün yolu bitirmişsin. Nasıl olduğunu anlamadan ve yorulmadan."
Başını önüne eğip sözünü noktaladı: "Önemli olan da budur."
Suskun bir ihtiyar ve konuşkan bir genç
Yalnızca Momo, Beppo'dan cevap alabilmek için uzun süre beklemesi gerektiğini bilir ve onun sözlerini rahatlıkla anlardı. Beppo'nun sorulara yanlış bir cevap vermemek için bu kadar uzun düşündüğünü bilirdi, çünkü Beppo'ya göre, dünyadaki bütün anlaşmazlıklar kasıtlı ya da kasıtsız aceleye getirilerek söylenmiş birtakım yalan yanlış sözler den kaynaklanıyordu.
Suskun bir ihtiyar ve konuşkan bir genç
Bir insanın çok dostu olabilir ama insan, onların içinden bazılarını kendine daha yakın bulur ve onları daha çok sever. Momo için de böyleydi.
En çok sevdiği iki dostu vardı. Ona her gün uğrar ve ne var ne yok onunla paylaşırlardı. Biri yaşlı, diğeri gençti. Momo hangisini daha çok sevdiğini bilemezdi.
Orhan Kemal bu kitabında da toplumun alt tabakasını ne kadar objektif yansıttığına bir kez daha şahit oluyoruz. Birçok öyküden oluşan bu kitap insana sorduruyor . Eskiden erkek az kazanır kadın önce bulduğuna sonra bulmadığına da şükreder yine de yüzü gülerdi. Peki bu çaresizlik miydi yoksa az şeyle yetinmek mi? Ve maalesef geçim derdi dedikleri öyle sarmış ki insanları bir çöreği fazla, bir çorabı süs görür olmuşuz.
Ekmek Kavgası'nda genç yaşlı, kadın erkek çocuk, her yaştan insanın geçim derdiyle ilgili öyküler var. Hiçbir öyküde mesaj verme ya da duygulara dokunmaya çalışma kaygısı yok. Yazar durum öyküleri üzerinden yoksulluğun insanlardaki etkilerini anlatıyor. Her öykü bence tek başına roman konusu olabilecek kadar başarılı.
