Ender Topçuoğlu
@Empedokles
63 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
Bu kitap da Seray Şahiner’in bildik üslubu ile yazılmış…Yine kadın merkezli bir hikaye…Yazdıkları hepimizin bildiği yaşanmışlıklar aslında. Bir yakınımızda, akrabamızda, komşumuzda, televizyonun en çok izlenen programlarında sürekli gördüğümüz, duyduğumuz hikayelerden…Kadının aşkını da, aile ilişkileri de, iş yaşantısı da zor hikayelerdir hep zaten, hele bir de yoksulluk varsa, cehalet varsa…
Bu defa baş karakterimiz Leyla. Çocuk yaşta, eve para getirsin diye tekstil atölyesine işe verilen Leyla’nın hikayesi.
Leyla’nın başına gelenlere gülmek, bu defa mümkün değil ; her şey çok acı. Yaşananları okuyunca İnsanlığınızdan utanç duyuyorsunuz ancak…
Kitap şu cümleyle başlıyor:
“İstanbul’un Fatih ilçesinde yaşayan Leyla Taşçı cinnet geçirerek kızıyla birlikte balkondan atladı. Otopsi raporunda genç kadının üç aylık hamile olduğu belirlendi. Komşuları Leyla Taşçı ve eşinin sık sık kavga ettiğini belirtirken. Leyla Taşçı’nın eşi Remzi Taşçı hakkında soruşturma başlatıldı”
Ve çok duyduğumuz, gördüğümüz, görmez, duymaz gibi davrandığımız bildik bir yaşam hikayesi aslında. Ama yaşanan her şey çok bildik olduğu kadar, çok da acı…
Ben seni koruyamıyorum Ayşe diyor kızına,
“Ben seni koruyamıyorum. Sen beni babandan nasıl korumuştun hatırlıyor musun? Şimdi de ikimiz, kardeşini koruyacağız. Birbirimize sarılıp balkondan atlatacağız. Başka bir babaya; Allah babaya gideceğiz. Herkese iyi davranan bir baba var Allah Baba. O üçünüzün de saçını okşar” diyerek, tüm geçmişin yüküyle atlıyorlar kurtuluşa…
Kitap iki sonlu yazılmış. 1.Son hüzün. 2. Son da Ülker abla ve Ülker Ablanın üslubu. olay kurgusu daha eğlenceli hale geliyor. Hiç olmazsa, acı
ara ara bal oluyor…
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Yazarın beşinci kitabını da okudum. Artık eminim seviyorum bu yazarı. Hikayeleri de romanları da çok eğlenceli. Trajikomik deniyor ya öyle işte yazdıkları.
Öykülerini sınıfsal bir gözle anlatıyor ve merkezinde kadınlar var.
38 yaşında bir kadın, nereden bu yaşta bu birikim! Yazdıkları genellikle halkın içinden, Mahalle aralarındaki soğuk, güneş görmeyen rutubetli evlerden. Bazen bir hastaneden, bazen bir köyden, bazen tekstil atölyesinden… Kendi hayatınızdan bir şeylere rastlayacağınız öykü ve romanlar yazıyor yazar.
“ Haşim İşcan Geçidi’ne her girdiğinde bisiklet almaya karar verip geçitten çıkar çıkmaz bu hayatı unutanların, fesleğen görünce gayri ihtiyari okşayıp elini koklayanların, sokak çalgıcılarına para verenlerin, niyet etmedikleri dünyanın falına gaipten işaretlerle bakanların, hayatta kalma yolu olarak oyunu benimseyenlerin” hikayeleri, romanları
Çoğumuzun hayatının geçtiği yerlerde, bildik hüzünlü hikayeleri gülümseyerek okuyoruz kitaplarında, ama her gülümseme acı vererek sönüyor yüzümüzde…Ağlanası yaşamları bu kadar komik anlatma becerisidir belki de yazarı öne çıkaran.
Hikayenin en güzel hallerini Seray Şahiner kitaplarıda okudum desem yalan olmaz hani…
Bilinmez bir ülkeye gidip de
gelmeyen ağabeyini bulmaya çıkan kız kardeşin mektupları üzerinden yeni bir dünya tasavvuru.
19 yaşındaki Anna Bulume geleceksiz bir şehri ya da bir ülkeyi anlatıyor. Ama başka bir gezegen veya çoğu distopyada olduğu gibi bir ada değil anlattığı ülke. Anna medeni bir ülkeden buraya ağabeyinin izini aramak için geçiyor.
Ağabeyini aramaya geldiği bu bilinmez ülkede insanlar artık çocuk doğurmak istemiyor. Halkın yarısına yakın kısmı ölümün daha iyi olduğu kanaati ile ölüm kulüplerine üye oluyor diğer yarısıda sokaklarda ölüyor.
Ölüm onlar için kendilerini ifade biçimi.
Ölüm için çeşitli yollar var:
Kendini açlığa terkedip bir iki ay içinde ruhun bedeni terketmesini sağlamak.
Veya, insanlar yüksek bir yerden aşağıya atlıyor.Atlayışı seyretmek için biriken kalabalık olayı merak ve heyecanla bekliyor, ölüme atlayanları çılgınca alkışlıyorlar.
Bir de parası olanlar için ötenazi klinikleri var.Bu yöntemin adı “harikalar yolculuğu” müşteriye belirli aralıklarla iğneler yapılıyor dördüncü dozdaki son iğne insana bir umursamazlık ve mutluluk duygusu veriyor 1 veya 2 hafta içinde ruh bedeni terkediyor.
Bir diğer ölüm şeklinin adı da Suikast Kulüpleri aracılığı ile gerçekleşiyor; Suikast Kulübü’nün üyeleri yaşlılıktan hastalıktan ya da bir kaza sonucunda ölmeyeceklerini, pek de uzak olmayan bir tarihte ama bilinmeyen bir anda , öldürülmelerini bekleyerek yaşıyorlar.
Halkın diğer yarısıda bağımsız, sokaklarda ölüyor.
Paran varsa ötenazi ile ölüm en lüks ölüm!
Bu toplu yaşamda çeşitli gruplar var:Gülenler-Emekleyenler-Nesne avcıları-
Ceset toplayıcılar-Çöp toplayıcılar-Dışkı toplayıcılar…
Her grubun yaşam biçimi ve görevleri var…
Ölüm onlar için bir sanat biçimi, kendilerini ifade edebilmenin tek yolu…
Böyle bir yaşamın hakim olduğu yere
