Ender Topçuoğlu
@Empedokles
63 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
Kitap, Türk edebiyatında klasikleşmiş on iki hikaye ile, kitabın konukları olan edebiyatımızın önemli isimlerinin hikayeler üzerine yazdıkları denemelerini içeriyor.
Birbirini kovalayan, birbirinden esinlenen hikayelerden oluşan Bağdaşık bir kurgu…
Hikayeden hikayeye ustaca sıralanmış, hikayeler ve yazarlar birbirini beslemiş.
“İnsanın adım adım büyüdüğüne hiçbir zaman inanmadım zaten. İnsan birden bire büyür; daha doğdu su birden bire olanlar birbirine eklenerek, küçük sıçramalarla büyütür insanı. Bazı çocukların hayatı zor geçer, büyümek için kitaplara öykülere pek gerek kalmaz yaşadıklarının yükü ile koşarlar hemen”…
Sırma KÖKSAL
…”Bütün çocuklar iyi hikaye anlatıcılarıdır. Ama ille de iyi hikayeler atmaları gerekmez. Çünkü hayal güçleri henüz tornadan geçirilmemiş, sözcükleri ortak anlamlarla zincirlenmemiştir. Nasıl görüyorlarsa öyle anlatırlar ama büyüdükçe başkaları gibi görmeyi öğrenirler vahşetleri de merhametleri de kendilerine özgüdür. Hepimiz çocukken sahip olduğumuz kişilikleri büyüyor olmaya kurban ederiz.”…
Jaklin ÇELİK
…”Kafka’nın “Babama Mektup’uyla Oğuz Atay’ınkini birlikte düşününce yine de tam karar veremiyor insan. Baba güçsüz olduğu için mi çocuk büyüyebilmiş, yoksa sonunda büyüyebildiği için mi onu güçsüz yanlarıyla, bir “yarım yamalak” olarak göre bilmiştir oğul?”…
Nurdan GÜRBİLEK
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Beş Sevim Apartmanı , Kırmızı Zaman , Madam Arthur Bey ve Hayatındaki Her Şey, Deli Kadın Hikâyeleri, Gergedan’ın ardından yazarın “taze” kitabı “Başkalarının Tanrısı’nı”okudum. (roman, 2022)
Okuduğun diğer kitaplarındaki gibi yine “deli haller”…
Musa bir gün, cüzdanını telefonunu almadan üzerinde takım elbisesi cebinde sadece küçük bir defter ve bir kalem, işe gider gibi ama işe gitmemek üzere kapıyı çekip çıkıyor. Geride karısını, çocuğunu, evi ve işini bırakarak; dönmemek üzere…
Bir zamanlar bir evi bir çocuğu bir karısı bir işi olan iyi bir vatandaş akıllı bir insan güvenilir bir erkek olarak yaşayan Musa değil artık. Artık arkasına dönüp de bakmıyor, artık sadece ayaklarına bakıyor. “Ayakları artık şimdiki zaman…”
Bacakları dizlerinden kesilmiş, sakat sandalyesi ile yaşayan Efsun Abla, kim olduğunu hatırlamayan hafızasını yitirmiş Adnan Abi, sokaklarda orospuluk yaparak para kazanan Hülya ve çöpte bulunmuş bir bebek matruşka ile yeni bir hayat mı, yoksa bir hayal mi?
Gerçekten kim olduğumuzun peşine düşmüyorlar sadece bir tanrının kulu olduğunu sanmak yetiyor onlara.
Her gün sokaklarda karşılaştığımız, sadece bakıp geçtiğimiz, bazende günahlarımızın affedilmesi için, ellerine para sıkıştırdığınız ; Tanrı ile günahlarımız arasındaki aracılardan bazıları onlar…
“Ne doğumumuz ne ölümümüz ne de doğumla ölüm arasında can çekişerek sürdürdüğümüz hayatlar bize ait. Başkalarının isteklerinden doğuyor başkalarının istediği gibi yaşıyor ve başkaları yüzünden ölüyoruz bizim sandığımız hayat bizim değil bizim sandığımız beden bizim değil…”
Puan vermedi
Kitaba daha önce çok okunan kitaplar raflarında ve sosyal medyada defalarca rastlamıştım. Kitabın İsmine, son olarak da Paul Auster in okuduğum bir kitabında ; yazarın okuduğu kitaplar listesi arasında görünce, okumak istedim.
“Çavdar Tarlalarında Çocuklar”ismi çocukluğumda İlk okuduğum kitaplardan olan ve çok etkilendiğim “Pal Sokağı Çucukları” kitabını hatırlarmıştı bana…
Kitap satış sitelerinde tanıtımına baktım: NewYork'lu bir burjuva ailesinin oğlu Holden Caulfield'in "büyümeye dair" keyifli ve hüzünlü öyküsü. Salinger'in en iyi eserlerinden biri. Türkçeye daha önce Gönülçelen adıyla çevrilen roman, bu kez İngilizce aslından Coşkun Yerli tarafından çevrildi.” yazıyordu sadece.
Kitabın,arka sayfa tanıtım yazısıda yoktu…Bence “Gönülçelen” ismi daha uygunmuş. Ne olmuşta “Çavdar Tarlasında Çocuklar” olmuş !
Kitapta farklı bir anlatım, aslında basit bir anlatım var. Bir ergenin günlüğünü okur gibisiniz. Kısa cümleler uzun paragraflar, hakaretlerle bezeli; sıradan ergen dili…Okuması
kolay, zaman zaman da eğlenceli. Ama kitabın sonuna doğru “neden bu kadar çok okunduki bu kitap?!” diyorsunuz. Sonra, kitap ile oluşan olumsuz duygunun yaşım ile ilgili olabileceğini düşündüm. Belki genç bir insan benden bambaşka duygu ve algılarla okuyordu kitabı…
En iyisi mi, ben son sözü gençlere bırakayım…
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}