Kafka'nın "Dönüşüm"üEdebiyat
Kafka'yı "böcek"li şu meşhur kitabı Dönüşüm'le tanıdık çoğumuz, yine onunla sevdik.
Bir efsane midir Kafka?
Modernist romanın öncülerinden olduğunu biliyoruz.
Başka?
Neden bu denli seviliyor Kafka? Abartıyor muyuz biraz?
Falanca kitabı, örneğin Dönüşüm'ü neden seviyorsun dediğimde beni tatmin eden bir cevap aldığımı hatırlamıyorum.
Beğeni öznel bir olgudur, bunu açıklayabilmek zorunludur.
Dönüşüm'de böceğe dönüşen Gregor Samsa'yı çoğumuz tanıyoruzdur.
Bu eseri bir çocuk kitabı sınıfından ayıransa toplumun yozluğu, özgür olamama, yabancılaşma gibi kavramların alegorik motiflerle işlenmesidir?
Kitapta yazım tekniği ya da yapısal açıdan çok özel ve incelenmeye değer bir çalışma görmüyoruz.
Peki ne görüyoruz? Hepimize tanıdık gelen belli durumların keyifli ve farklı bir kurguda incelendiğini... Bu yazı bir Kafka incelemesi değil, Dönüşüm incelemesi hiç değil. Öyleyse neden paylaşıyorum?
Yakında çıkacak olan kitabım LEYLÂ'YA MEKTUPLAR'da Kafka'ya göndermeler var da ondan:
"Ona burada ne yaptığını, varoluşunun anlamını bilip
bilmediğini sordum. Elbette cevap beklemiyordum ama
konuşuyordu, yemin ederim ki konuşuyordu. Aptalca şeyler
söylemeyi bırakmamı, adının Gregor Samsa olduğunu ve
Dönüşüm’e uğradığını söyledi. Bu adı hatırlıyordum, onun
kim olduğunu anlamıştım. Canını acıtma ya da üstünlüğümü
gösterme isteğimden olabilir, ona hep böyle kalacağını, bir
daha eskisi gibi olamayacağını, sefil bir böcek olarak bir
köşede öleceğini söyledim. Öyle hantal bir böcekti ki bana
Reklam
Kerouac "Yolda"Edebiyat
Burroughs ve Ginsberg ile birlikte Beat Kuşağı'nın kurucusu ve en önemli ismi, Jack Kerouac.
Beat Kuşağı'nın ne olduğuna girmeden, Yolda isimli kitabına değineceğim.
21 günlük yoğun bir çalışmanın eseridir bu kitap. Yolu simgeleyen, âdeta hiç bitmeyecekmiş gibi görünen bir ruloya yazılmıştır. Kitaplarda boşlukları sevenleri hayal kırıklığına uğratacak çünkü paragraf yoktur; Kerouac ve arkadaşlarının maceraları, aslında çok gereksiz ayrıntılara da girilerek aralıksız bir akış içinde verilmiştir. Kitap yazarın kendi buluşu olduğunu düşündüğü ama aslında bilinç akışının bir benzeri olan teknikle yazılmıştır.
Kısmen keyifli ama daha ziyade sıkıcı.
Galiba kitaplar hep sıkıcı!
Gelelim bu kitaba neden yer verdiğime.
Evet, yeni kitabım LEYLÂ'YA MEKTUPLAR'da Kerouac ve Yolda'ya bol bol göndermeler var. İşte onlardan biri:
"Arabada biraz kalabalıktık. Şoför koltuğunda şu çok sevgili arkadaşı Neil vardı, yanında da tabii Kerouac. Arkada çam yarması gibi sinsi bakışlı bir herif… Hiç konuşmuyordu. Ne işi varsa orada, bir de sarışın kız…"
Simgesel Bir Düştür Deniz FeneriEdebiyat
Modernist romanın simge isimlerindendir Virginia Woolf.
Bilinç akışı tekniğinin en yetkin örneklerini veren yazarlardan biridir.
Deniz Feneri’nde belirgin ve yoğun bir konu örgüsü olmadığından, eserin yapısına değinmek gerekebilir.
Modernist roman nedir, sorusuyla başlayabiliriz ama hayır, ayrıntılı bir roman çözümlemesine girmeyeceğim. Modern edebiyatta dış etkenler, olaylar bir yana, bireyin uçsuz bucaksız iç dünyasının işlendiğini söyleyerek yetinelim.
Klasik roman anlayışını sürdüren yazarlara kibarca sırtımızı dönmeliyiz, demiştir Virginia Woolf; bugün de yapılabilmelidir bu. İşe belki de Woolf'dan başlamak lazım!
Bu kitabı neden paylaşıyorum?
Nerval ve Pavese'ye olduğu gibi Woolf'a da yeni kitabım LEYLÂ'YA MEKTUPLAR'da bazı göndermeler var. Buna bir bakalım:
"Sonrasını pek de hatırlamıyorum. Biraz hatırlıyorum
aslında. Buz gibi suyu hissedince ne yaptığımın farkına
vardım. Virginia Woolf’dan akıl almıştım. O da böyle intihar
etmişti, ben de ediyordum şimdi. Sensiz bir hayatın ne anlamı
vardı?"
Pavese'nin Yaşama UğraşıEdebiyat
"İntiharı düşünen bir insan için en kötü şey kendisini öldürmesi değil, bunu düşünüp yapmamasıdır. İntihar düşüncesine -bir alışkanlık haline gelen intihar düşüncesine- yol açan manevi çöküntü kadar aşağılık bir şey yoktur."
Arka kapak tanıtımından alıntı... Ülkesinin en büyük edebiyat ödülü Strega'yı aldıktan birkaç hafta sonra bir otel odasında son verdi yaşamına Pavese...
Seviyorum bu adamı...
Yine de başta şiir olmak üzere edebiyat, sanat ve yaşam üzerine sayfalarca süren öznel yorumlar okuyucuyu sıkmıyor değil.
Sonuç olarak, paylaştığımız alıntıya bakmayın siz, bu kitaptan uzak durun! ;) Yakında çıkacak olan yeni kitabım LEYLÂ'YA MEKTUPLAR'da da anmıştım Pavese'yi: "Sana yazdığım mektupları, günlükler de diyebilirdim buna, bir dosyaya koydum ve kitabın baş sayfası olarak da beyaz bir kâğıda Yaşama Uğraşı yazdım. Pavese böyle yapmıştı, benim ondan ne eksiğim vardı! Çok sayıda uyku hapını yuttum, bir daha uyanmamak üzere uyudum."
Düşsel Bir Eser: Ateşin KızlarıEdebiyat
Özel bir eser ve yazarıyla tanıştıracağım sizleri.
Gerard de Nerval - Sylvie & Ateşin Kızları
İki değerli öykü bir arada... Sylvie, Marcel Proust'un tutkunu olduğu bir eserdir.
Ateşin Kızları da Yahya Kemal öldüğünde, açık olarak başucunda bulunmuştur.
Yazar, bu öyküleri tımarhanede yarı-deli bir halde yazmış ve soğuk bir kış günü sokak lambasında asılı olarak bulunmuştur.
Nerval... Adamımdır.
Ağır ve düşsel bir eser olduğu konusunda sizleri uyarayım.
Yakında çıkacak yeni kitabım LEYLÂ'YA MEKTUPLAR'da da anmıştım Nerval'i: "Soğuk bir kış günü kendini sokak lambasına asan Nerval geldi aklıma. O şizofrendi, ben de şizofren değilim diyemezdim."
Reklam