İbn Sina şöyle diyor: "Çile insanı eğite eğite, ahlakını arıta arıta öyle bir noktaya getirir ki, uzaktan görünen ve kimi zaman parlayan, kimi zaman sönen bir ışığa döner. Gözüne, arada bir gerçeklik nurlarından çok az bir aydınlık ilişmeye başlar. Bu ona büyük bir tat, zevk verir. Zamanla gözü aydınlığa alışır ve o aydınlık süreklilik kazanır.