Emre Özsoylu

Emre Özsoylu
@Emreozsoylu
Yalnız bir opera
Ölü bir yılan gibi yatıyordu aramızda yorgun,kirli ve umutsuz geçmişim oysa bilmediğin bir şey vardı sevgilim Ben sende bütün aşklarımı temize çektim
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Tutsak
seni istiyorum ve biliyorum asal koynuma almayacağım sen o aydın ve pırıl pırıl gökyüzüsün ben bu kafeste bir tutsağım kara ve soğuk parmaklıklar ardından gözlerim hasretle bakıyor yüzüne doğru bir elin uzanışını düşlüyorum, diye ansızın ben de uçayım sana doğru boş bulunan bir anda düşlüyorum bu sessiz hapishaneden uçayım gülerek gardiyan adamın gözüne yanında yaşama yeniden başlayayım düşlüyorum ancak bilirim asla bu kafesten kurtulma gücüm kalmamış gardiyan istese bile kanatlanıp uçmaya soluğum kalmamış parmaklıklar ardında her sabah bir çocuğun bakışı güler bana doğru sevinç şarkılarına başladığımda dudağı öpücükle gelir bana doğru şayet bir gün, ey gökyüzü kanatlanırsam bu sessiz evden ağlayan çocuğa nasıl söylerim tutsak bir kuşum vazgeç benden
Sen yarımın qasidisen Eyleş sene çay demişem Xeyalını gönderibdir Bes ki men axvay demişem Ax geceler yatmamışam Men sene laylay demişem Sen yatalı men gözume Ulduzları say demişem Her kes sene ulduz deye Özüm sene ay demışem Senden sora heyate men Şirindise zay demişem
Halbuki aşk, başka ne olsundu hayatın mazereti Demedim dilimin ucuna gelen her ne ise Vay ki gençtim Ölümle paslanmış buldum sesimi.
Günlerden sonra bir gün, Şayet sesimi fark edemezsen Rüzgarların nehirlerin kuşların sesinden, Bil ki ölmüşüm. Fakat yine üzülme müsterih ol Kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini Ve neden sonra Tekrar duyduğun gün sesimi gök kubbede Hatırla ki mahşer günüdür Ortalığa düşmüşüm seni arıyorum