Akıl sahibi bir ruhun kendine has özellikleri şunlardır:
Kendini Görür, kendini inceler, kendine dilediği şekli verir.
Bitkilerin meyveleri ve akılsız hayvanların ürünleri başkaları tarafından toplanırken, akıl sahibi ruh kendi ürününü kendisi toplar, hayatının sınırları nerede belirlenmiş olursa olsun kendi hedefine ulaşır.
Dansta, tiyatro oyununda ya da buna benzer bir şeydeki gibi işini yarım bırakmaz, nerede olursa olsun karşısına herhangi bir engel çıkarsa, iş tamamlanana dek önceden tasarladığını eylemini tamamlar, böylelikle kendisine, "Ben, bana ait olanla yetiniyorum," diyebilir.
- İlki işlerini yalnızca bir kralın ve yasa koruyucunun mantığının gösterdiği gibi insanların faydası için yap.
- İkincisi sana doğruyu gösterecek ve seni kendini beğenmişlikten kurtaracak birisi olursa fikrini değiştir.
Fakat bu değişim daima adil veya ortak çıkara faydalı olma temeline dayanmalı, sadece bu nedenle ona uymalıdır; haz verici veya ün kazandırıcı görünmesine değil.
Eşyalara karşı sevgisiz davranılabilir: Sevgisiz ağaç kesilebilir,tuğla yapılabilir, demir dövülebilir; ama tıpkı arılara karşı dikkatsiz davranılamayacağı gibi insanlara karşıda sevgisiz davranılamaz.
Arıların böyle bir özelliği vardır. Onlara karşı dikkatsiz olursan, onlara da kendine de zarar verebilirsin. İnsanlara karşı da durum aynıdır. Başka türlü de olamaz zaten, çünkü insanlar arasındaki karşılıklı sevgi, insan hayatının temel yasasıdır.
Aslında insan kendisini çalışmaya zorlayabildiği gibi sevmeye zorlayamaz ama bundan insanlara karşı, özellikle de onlardan bir şeyler beklerken, sevgisiz davranılabileceği sonucu çıkmaz.