Kalkıp gitsem buralardan gelir misin kalmadan, benimle?
Yürüsem yalınayak demirden dikenli yollarda, kanar mısın benimle acılar içinde?
Veda etsem hayata sen de veda eder misin ölümüne?
Kurşun sıksalar bana, yaralanır mısın can çekişe çekişe?
Yağsa sağanak bir yağmur üzerime, ıslanır mısın iliklerine değin?
Ölsem diyelim, can verir misin benim yerime?
Zemheride olsam, üşür müsün sen de?
Bir felaket gelse başıma, yanar mısın sen de?
Sana hiçbir güzellik vaad etmezsem hep kötülükler içinde, yine var mısın benimle?
Sevmek budur tam da.
Sevmek yalnızca güzellik ve iyilikte beraber olmak değildir bende.
Herkes iyi günde beraber olabilir bu menfaattir.
Ama herkes kötü günde beraber olamaz bu bencilliktir.
Kötü günde beraberseniz ve bırakmıyorsansız birbirinizi bu sevdadır...
Erdal ÖZAYDIN
Zengin olmadıktan sonra, sevimli bir adam olmanın hiçbir faydası yoktur. Aşk ve romantizm, işsizlerin uğraşı değil, zenginlerin imtiyazıdır. Yoksullar pratik ve gerçekçi olmalıdır, insanın sürekli bir geliri olması, büyüleyici olmasından
iyidir.
Sayfa 233 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Bir kemik kalmış bir de deri
Sönmüş ışıldayan gözlerinin feri
Kısılmış o Davudî sesi.
Göze sönük geliyor artık,
Kalmamış o gözleri korkutan heybeti.
Cevvaldi eskiden
Yürümekte zorlanıyor şimdi.
Omzunda yılların yorgunluğu
Şimdi ihtiyar ve deli...
Akıllardan geçmezdi böyle olacağı,
Çok değişmiş ve çökmüş görmeyeli.
Erdal ÖZAYDIN