Bir anda, sıkı birer dost iken;
yabancı olur mu; insan insana?
Yazın sıcağında gibi, terler iken;
Dondurucu buzullar olur mu; insan insana?
Erdal ÖZAYDIN
Tu dûr ez dûr.
Hesreta wek çîyayekî di hindirrê min de mezin dibe,
Wek hezkirina min.
Wexta tu ne li kêleka min be,
Ez di nava dinyê de jî ez tenê bi serê xwe dimînim...
Sen uzak ben uzak.
Hasretin bir dağ gibi içimde büyüyor,
Sevgim gibi.
Yanımda olmadığın zaman,
Ben dünyanın içinde de tekim ve yalnızım...
Erdal ÖZAYDIN
Katran gözlerinden akmış geceler
Gecelerinden kaçmış yine uykular.
En can alıcı bakışları ağırlıyor senin gözler.
Çığlıkların suskun,
Suskunluğun ise bir çığlıktır.
Erdal ÖZAYDIN